Bu haber kez okundu.

Vatan evlatları bir bir düşerken...
Bekir Coşkun, şehit asker cenazelerinin hep 'fakir semtlere' uğradığını, ateşin hep 'sıradan' insanların evlerine düştüğünü yazıyor. Milyonlar böyle düşünüyor ama değişen bir şey yok ~|~

NE zaman bir şehit cenazesine baksam, ya bir kasketli yoksul baba, ya da yazmalı yoksul bir annenin ağladığını görürüm.
Bir politikacının ağladığına tanık olmadım.
Bir zenginin...
Bir bürokratın...
Bir bakanın, bir milletvekilinin...
Bir ünlü gazetecinin, ya da bir diplomatın ağladığını hiç mi hiç görmedim.
Bu yazı "insanların kafasını bulandırmak, vatandaşları yüce değerlerden soğutmak için" yazılan bir yazı değildir.
Bir çözümü getirecek tespittir bu:
Kimliksiz dış politikaları savunanların çocukları o dağlarda olsaydı, onurlu dış politika istemleri bu denli gecikir miydi?
Diyelim ki büyük patronlar, diplomatlar, bakanlar, milletvekilleri, paşalar, yüksek bürokratlar, ünlü gazeteciler, uykusuz gecelerde cep telefonlarıyla dağlardaki çocuklarını arayıp, onların bir kurşuna kurban gitmemeleri için dualar okusalardı...
Teslimiyetçi politikaları onaylarlar mıydı?..
Kuzey Irak'ta terör kamplarını barındıran ABD'nin oyunlarına... PKK'nın finans kaynaklarını barındıran ve kanlı yayınlarını destekleyen AB'nin ihanetine...
Ama en önemlisi:
Dağlardan tabutlar inerken, AKP gibi iktidarların kimliksiz, pısırık, tepkisiz, umursamaz tutumlarına sessiz kalabilirler miydi?..
Dolarlar gelecek diye, fidanların ölmesine göz yumabilir, istikrar(!) bozulmasın diye iktidara çanak tutabilirler miydi?..
Ancam maalesef
durum bu
Ama ne yapacaksınız?..
Bir tekinin çocuğu o dağlarda değil.
Bu nasıl oluyor, nasıl beceriliyor, bilemem...
Çoktandır köylerde anneler ağlaya ağlaya "askerimiz fakirdendir" türküsünü söylerler.
O yaban güvercinleri, o şehitler?gaziler hiç kimsenin sahip olamayacağı bir şerefi, hiç kimsenin yükselemeyeceği bir yüceliği, hiçbirimizin erişemeyeceği bir gururu, önce kendi boyunlarına, sonra yoksul evlerinin duvarlarına asarlar.
Yine de benim sorum var; o karanfil karanfil tabutlar geldiğinde, arkalarından ağlayan bir bakan, bir milletvekili, bir diplomat, bir patron, bir gazeteci, ünlü görmedim otuz yıldır.
Neden?..
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner100