Bu haber kez okundu.

Ehl-i Beyt Günlüğü
İmam Zeyn’ul-Abidin (a.s.), oğlu İmam Muhammed Bâkır (a.s.)’a şöyle buyurdular:
“Oğulcağızım! Beş kimseyle arkadaş olmaktan sakın:
1- Yalancıyla arkadaş olmaktan sakın. Zira o (insanı aldatan bir) seraba benzer; uzağı yakın yakını da uzak olarak sana gösterir.
2- Laubali ve günahkâr kimseyle arkadaş olmaktan sakın. Çünkü o seni, bir lokmaya veya ondan daha az bir menfaate satar.
2- Cimriyle arkadaş olmaktan sakın. Zira o, kendisine ihtiyaç duyduğun bir zamanda malını senden esirger.
3- Ahmakla arkadaş olmaktan sakın. Çünkü o, sana yarar vermek isterken ahmaklığından dolayı zarar verir.
4- Akrabasıyla ilişkiyi kesenle arkadaş olmaktan sakın. Zira ben Kur’ân’ın üç yerinde (Muhammed/2, Ra’d/25, Bakara/27) akrabasıyla ilişkiyi keseni mel’un (lanet edilmiş) olarak zikredilmiş gördüm.” 
(Bihar, c. 74, s. 196 ve 208; c. 78, s. 137).
İmam Bâkır (a.s.)’ın değerli babası İmam Zeyn’ul-Abidin (a.s.), ibadette hiç kimsenin erişemediği bir makama erişmişti. İmam (a.s.)’ın, geceleri çok ibadet ettiğinden dolayı renginin sarardığını, gözlerinin kızarmış olduğunu, alnının nasır bağladığını, ayaklarının şiştiğini gören oğlu İmam Bâkır (a.s) kendisini tutamayıp ağlamaya başladı.
İmam Bakır (a.s) buyuruyor ki: “Ben babamın o haline üzüldüğümden dolayı ağladım, babam ise düşünceye dalmıştı, az sonra beni fark ederek şöyle buyurdular: ‘Ey yavrum! Emiru’l-Mü’minin Hz. Ali (a.s.)’ın ibadetinin yazılı olduğu o kitaplardan birisini bana getir.’ Ben o kitabı babama verdim, o kitaptan biraz okudular, daha sonra dayanamayıp onu yere bırakarak, ‘Kim Ali bin Ebu Talib (a.s.)’ın ibadetine güç yetirebilir’ buyurdular.” 
(Bihar, c. 46, s. 75).
İmam Seccad (a.s.)’ın bir cariyesi vardı, bir gün Hazretin namaza hazırlanması için İmam Seccad (a.s.)’ın eline su döküyordu. Cariye yorulduğundan dolayı ibrik elinden düşerek İmam’ın başını yaraladı. İmam (a.s.) başını kaldırıp cariyeye baktı.
Cariye, “Ve’l- kazimin’el- ğayz/öfkelerini sindirenler” dedi.
İmam (a.s.), “Ben öfkemi sindirdim” buyurdu.
Cariye, “Ve’l- afine an’in-nas/İnsanların suçundan geçenler” dedi.
İmam (a.s, “Ben seni affettim” buyurdu.
Cariye, “Vallah’u yuhibb’ul-muhsinin/Allah güzel iş yapanları sever)” (Âl-i İmran/33) dedi.
İmam (a.s.), “Git, artık sen Allah yolunda serbest ve özgürsün” buyurdular. (Bihar, c.46, s.68; c.69, s.348; c.71, s.398,413, c.80, s.329).
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner100