Bu haber kez okundu.

Ehl-i Beyt Günlüğü
Bir adam Ebuzer’e (r.a.), “Neden ölümden hoşlanmıyoruz?” diye sordu.
Ebuzer (r.a.) cevabında şöyle dedi: “Çünkü siz, dünyayı imar, ahireti ise viran etmişsiniz. Bu yüzden imar edilmiş yerden viraneye gitmek istemiyorsunuz.”
“Bizim Allah’ın huzuruna çıkacağımızı nasıl görüyorsun?” dediklerinde de şöyle dedi: “İyi iş yapanlar, kendi ailelerine dönen bir misafir gibidir; kötü iş yapanlar ise, efendisinin yanına döndürülen firar etmiş bir köle gibidir.”
“O halde bizim Allah katındaki durumumuzu nasıl görüyorsun?” dediklerinde de şöyle dedi: “Amellerinizi Allah’ın Kitabı’na sunun (onunla ölçün). Allah–u Teâlâ, ‘Hiç şüphesiz iyi iş yapanlar nimetler(le donanmış cennetler) içindedirler; facir (kötü) olanlar da elbette çılgınca yanan ateşin içindedirler’ buyuruyor.” (Bihar, c.14, s.92). 
“O zaman Allah’ın rahmeti nerededir?” dediklerinde ise şu ayeti okudu: “Doğrusu Allah’ın rahmeti iyilik yapanlara pek yakındır.” (Bihar, c.14, s.49; s.103, s.233; s.104, s.296). 
Aşura gecesi, İmam Hüseyin (a.s.)’ın ashabının her biri bir dil ile kendi vefakârlıklarını ilan ettiler. İmam’ın ashabından olan Muhammed bin Buşr–i Hazremi’ye, “Rey sınırlarında oğlun kâfirlerin eline esir düşmüştür” diye yeni bir haber ulaştı. Muhammed bu haberi duyunca şöyle dedi: “Onun ve kendimin mükâfatını Allah’tan istiyorum. Ben oğlumun esir olmasından sonra yaşamamı istemiyorum.”
İmam Hüseyin (a.s.) onun sözünü duyduğunda şöyle buyurdu: “Biatimi senden kaldırdım, sen serbestsin, git oğlunu kurtarmak için çalış.”
Muhammed bin Buşr, İmam’ın sözlerine karşılık şöyle dedi: “Eğer senden ayrılmış olursam, yırtıcı hayvanlar beni diri–diri parçalayıp yesinler!”
İmam Hüseyin (a.s.), değeri bin dinar olan beş tane Yemen kumaşını ona verip şöyle buyurdu: “Bunları diğer oğluna ver de bu elbiseleri düşmana hediye vererek kardeşini esaretten kurtarsın.” (Biharu’l–Envar, c.44, s.394).
Nahbihu’l–Kassab şöyle diyor: Hasan bin Ali’nin yemek yediğini gördüm; önünde de bir köpek vardı, bir lokma yediğinde, o kadar da köpeğe atıyordu. “Ey Resûlullah’ın torunu! Bu köpeği buradan kovayım mı?” dediğimde buyurdular ki: “Bırak kalsın, canlı birisinin yüzüme baktığı halde yemek yiyip de ona bir şey vermezsem Allah’tan utanırım!” (Biharu’l–Envar, c.43, s.352).
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner100