Bu haber kez okundu.

Üşüyorum
DENEMELER
Havva KULOĞLU


Rüzgar mı esiyor? Üşüyorum. Göğün pencereleri açık kalmış. Belki de kayan bir yıldız gibi düşüyorum. Titriyor ellerim bak! Beni kim sarsıyor göremiyorum.

Vücudum sanki fırtınayla savrulan bir yaprak. Kapatın göğün pencerelerini yoksa ruhum uçacak.

Kalbimin sesini dinliyorum. Nasıl da hızlı atıyor bak! Sanki çılgıncasına kapı yumruklanıyor. Açarsan kalbim fırlayacak.

Yürümekten yorulmadım. Ama aynı yerde gidip gelmek toprağı yormuş olacak. Yer çukurlaştı sanki, ben galiba düşüyorum.

Akrep, yelkovanı kovalamaktan yorulmuş. Artık zamanı da bilmiyorum. Boşlukta yürüyorum ve hâlâ üşüyorum.

Duyuyor musun? Bir düdük sesi geliyor. Evet bir tren. Görüyorum. Ama o da ne! Ayaklarım beni taşımıyor. Heyecandan felç mi oldum yoksa?

Kulaklarım uğulduyor, ellerim daha hızlı titriyor. Her yerim buz kesti, üşümek ne kelime, donuyorum. İşte tren de durdu.

Yolcular iniyor. Ben ayaklarımı sürüyerek trene yaklaşıyorum. Bekleyişim sona eriyor. Heyecandan kalbim iflas~|~ etmek üzere. Bir adım daha. Eyvah! Düşüyorum. Neyse ki yer çok sert değilmiş ama tam görecekken...

O da ne! Kitaplarım masanın üzerinde, ben yatağın yanında ve penceremi açık unutmuşum yine...
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner100