İnsan olma sancısı

İnsan olmanın sancılarını yaşıyoruz. Çünkü suretimizle ve siyretimizle tam bir insan olmak kolay değil, bu gerçeğin farkında olmak önemli. İnsan olma yolunda bize rehber, müjdeci ve uyarıcı olarak Sevgili Peygamberimiz var.İnsanları iyiler ve kötüler olarak ikiye ayırma gibi bir eğilimimiz var. Oysa siyahla beyaz arasında yüzlerce gri ton mevcut. Bu gerçeği gözden ırak tutmamak gerekli.İyi insan olabilmek için iyilerle haşır neşir olmamız gerekiyor. Bir gül fidanı düşünün, gül yaprakları toprağa düştükçe toprak da gül kokmaya başlıyor. "Sen bu kokuyu nereden aldın?" diye soruyorlar, o da anlatıyor gül ile olan yakınlığını. Gerçekten gül gibi insanlar var, Allah'ın boyası, sıbgatullah ile boyanmış olan; halleri anlatıyor özlerini.Tasavvuf büyükleri derler ki; kalp bir kaba benzer, içine ne koyarsanız, azalara da o sirayet eder. Kalbi güzel olanın, aşk, feyz, muhabbetle dolanın, azalarından da güzellik, aşk, feyz, muhabbet okunur. Ancak her şeyin bir edebi, yolu, yöntemi olduğu gibi aşk, feyz ve muhabbetle dolmanın da bir yolu, yordamı var. Seyr-i süluk ederken kendimizi yolun, yordamın içinde buluyoruz. Bu yolda giderken bazılarına hayran oluyoruz, sonra bir de bakıyoruz ki; hayran olduğumuz o insana benzemeye, onun gibi duymaya, düşünmeye başlamışız.Tasavvuf bir değişimi ve gelişimi anlatıyor, insan seyrinde ilerledikçe değişiyor ve gelişiyor. Sonra eski hallerini hatırlayıp şimdiki haline şükrediyor. Fakat daha önümüzde o kadar çok gelişim ve değişim basamağı var ki. Her basamağın kendine özgü zorlukları ve güzellikleri var. Kendimizi bu yolda bir salik, bir öğrenci olarak kabul ettiğimizde olaylara ve insanlara ibret nazarı ile bakabilmeyi öğrenebilmek söz konusu.İbretle bakmak, hikmetle konuşmak, hüsn-ü zan etmek, kalbi hastalıklardan arınmaya çalışmak, insanları kusurlarıyla kabul etmek seyrederken geçtiğimiz duraklardan bazıları. Bütün bu duraklardan geçerken türlü türlü sancılardan da geçiyoruz. Tohum çatlayıp, sancı çekmedikçe, toprağı yarıp gün ışığına çıkamıyor.Merhaba sevgili okuyucular, ne zaman öleceğimizi bilmiyoruz, bize düşen ölmeden önce cehd etmek, gayret etmek. "Cehd eylemeyen menzil alamaz".Allah yar ve yardımcımız olsun.