Allah’ı hatırlatan dost

Huzurlu bir hayat yaşayıp hayırlı bir akıbetle bu dünyandan göçmek, ahirette de Cennetle buluşmak arzusunda olanlara dünyada hayatın kodları verilmiştir. 

Gafletle bir ömür geçirmeyi tercih edenler dışında kalanlara, iyi niyette olup samimi gayret ortaya koyanlara, nasipleri Allah tarafından ikram edilmektedir. 

Bu konuda nasibimizin devamı için Allah'a kul olmanın niyet ve şuurundan sonra Onun vesile kıldığı dostlara sahip olmalıyız. Yoksa da bu yalan dünyanın çilesine katlanmak gerçekten zordur. Dünyada sırtını dayayacak, dara düştüğünde kapısına koşacak, örnek dostlar edinmek bir zarurettir. 

Benlikten kurtulmadan, nefsinizi ayaklarınızın altına almadan, dostun cefasına katlanmayı göze almadan böyle bir dost bulmak da zor, yoldaşlık etmek de. Elbette istisnalar kaideyi bozmaz…

Dostun dostluğu büyük bir nimet olduğundan nimete kavuşmak da külfeti gerektirir. Size Allah'ı hatırlatan dostu bulunca da ona hoşgörülü olun. "Kusursuz dost arayan dostsuz kalır"

Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed (s.a.a.) Efendimiz bir hadislerinde bu konuya şöylece dikkat çekmiştir: "Kişi arkadaşının dini üzeredir. O halde herkes kiminle arkadaşlık yaptığına baksın." (Ebu Davud, Tirmizi). 

Bu konuda Peygamber Efendimizin birkaç hadisine daha yer verelim: "Birlikte oturduğunuz dostlarınızın en hayırlısı, görünüşüyle size Allah'ı hatırlatan, sohbetiyle sizin güzel amellerinizi arttıran, salih ameliyle (güzel fiil ve davranışlarıyla) size ahireti hatırlatan kimsedir" (Suyutî, Camiu's-sağır, 2/14).

"Dostun hayırlısı; Allah'ı zikrettiğinde sana yardım eden, Onu unuttuğunda sana hatırlatandır." (Suyutî, Camiu's-sağir, 2/11). 

"Bazı insanlar Zikrullah'ın anahtarlarıdır. Bunlar görülünce, Allah zikredilir (hatırlanır)anılır." (Mecmau'z-Zevaid, 10/78). 

İnsan gerçekten de hayatın akışı içerisinde sık sık gaflete düşebilmekte, yanlış davranışlar sergileyebilmektedir. Eğer insanoğlu yukarıda bahsi geçen keyfiyette dostlar edinirse, kendini aynı zamanda garantiye de almış olmaktadır. Otokontrol sistemi otomatik olarak devreye girer, uyarı sinyalleri alırsınız dostunuzdan…

Üniversite de bir genç öğrencim vardı. Arada bir yanıma gelir ziyaret eder. Ona sohbetler ederdim. Hakkı Hakikati, nefisle mücadeleyi izah etmeye çalışırdım. Bazen aylarca benden uzaklaşırdı. Benden isteyerek kaçtığını fark ettiğim bir zamanda onu yakaladım. "Kardeşim neden benden kaçıyorsun?" dedim.

Bana verdiği cevap çok enteresandı: "Uğur Hocam ben önceleri nefsiyle barışık hayat dolu huzurlu bir gençtim. Seni tanıdıktan sonra bana nefsimle mücadele etmenin gerekliliğini öğrettin. O andan itibaren nefsimle savaşım başladı. Ben de ne huzur kaldı ne zevk. Gün geliyor sizinle tanıştığım güne şükrediyorum. Gün geliyor sizinle tanıştığım güne nefret ediyorum. Sizinle karşılaşınca nefsimle savaşım başlıyor, Allah'ı hatırlıyorum. Sizden uzak kalınca sizi görmezsem nefsimle barışık oluyorum. Evet biliyorum bu gidişte Allah benim belamı verecek ama, şimdilik hatırlatandan kaçmakta buluyorum çareyi, kendimi böyle rahat hissediyorum" 

Kendi suçunu bilen adama ne denir: "Evladım tercih senin biz senin önüne doğru bir terazi koyduk. İster tartıl kilonu konumunu gör, istersen de kaç kaça bildiğin kadar. En azından Allah katında biz mesul değiliz senin akıbetinden" dedik. Ondan sonra da yollarımız ayrıldı. 

Rabbimden niyazımız odur ki; Allah'ı hatırlatan dostlarla dostluğu nasip eylesin cümlemize.