Kıssadan Hisse
24.11.2002 00:00:00
Altınları silah olarak kullandım
Süfyan-ı Sevri Hz.'leri son anlarını yaşıyordu. Yastığının altından bir kese çıkardı. İçinde altınlar vardı.
Yanındaki dostlarına: "Bunu sadaka olarak dağıtın" buyurdu. Dostları bu hali hayretle karşıladılar, "Allah Allah! Süfyan-ı Sevri dünya malına ehemmiyet vermez, yanında dünyalık bulundurmazdı. Bu kadar altını saklamasının sebebi ne ola ki?" diye birbirlerine sordular. Süfyan, onların şaşkınlığını görünce, durumu şöyle izah etti: "Bu altın ile ben, dinimi korudum. Şeytanımı ve nefsimi susturdum. Nefis ve şeytan, ne zaman bana: "Giyecek bir şeyin yok. Bunlar için dünyaya çalış, dünyalık kazan" diye vesvese vermeye çalışsalar, onlara bu altınları gösterir, başımdan kovardım. Bu altınları onlara karşı silah olarak kullandım." buyurdu. Altınlar dağıtıldıktan sonra, Süfyan-ı Sevri de vefat etti.
Namazımdan daha sevimli olamaz
Rebi bin Heysem, hiç kimseye beddua etmezdi. Başına gelen herşeyi Rabb'inden bilir; sabır ve tevekkülle karşılardı. Bir gün namaz kılarken 20.000 dirhem değerindeki atının çalındığını gördü. Fakat ne namazı bozdu, ne de üzüldü. Yanında bulunanlar: "Bu kadar da olmaz; yazık oldu ata" diye hayıflanırken, O: "Atın yularını çözerken, çalan adamı gördüm" dedi. Çevresindekilerin: "Öyleyse, neden mani olmadın?" sualine ise, şu cevabı verdi: "Atımdan daha sevimli bir şey ile, yani namaz kılmakla meşguldüm. Onu bozamazdım". Yanındakiler, hırsıza beduaya başlayınca, Rebi bin Heysem, onlara mani oldu ve şöyle buyurdu: "Hayır beddua etmeyin. Ben atımı, ona hediye ettim. Sadakam olsun."
Süfyan-ı Sevri Hz.'leri son anlarını yaşıyordu. Yastığının altından bir kese çıkardı. İçinde altınlar vardı.
Yanındaki dostlarına: "Bunu sadaka olarak dağıtın" buyurdu. Dostları bu hali hayretle karşıladılar, "Allah Allah! Süfyan-ı Sevri dünya malına ehemmiyet vermez, yanında dünyalık bulundurmazdı. Bu kadar altını saklamasının sebebi ne ola ki?" diye birbirlerine sordular. Süfyan, onların şaşkınlığını görünce, durumu şöyle izah etti: "Bu altın ile ben, dinimi korudum. Şeytanımı ve nefsimi susturdum. Nefis ve şeytan, ne zaman bana: "Giyecek bir şeyin yok. Bunlar için dünyaya çalış, dünyalık kazan" diye vesvese vermeye çalışsalar, onlara bu altınları gösterir, başımdan kovardım. Bu altınları onlara karşı silah olarak kullandım." buyurdu. Altınlar dağıtıldıktan sonra, Süfyan-ı Sevri de vefat etti.
Namazımdan daha sevimli olamaz
Rebi bin Heysem, hiç kimseye beddua etmezdi. Başına gelen herşeyi Rabb'inden bilir; sabır ve tevekkülle karşılardı. Bir gün namaz kılarken 20.000 dirhem değerindeki atının çalındığını gördü. Fakat ne namazı bozdu, ne de üzüldü. Yanında bulunanlar: "Bu kadar da olmaz; yazık oldu ata" diye hayıflanırken, O: "Atın yularını çözerken, çalan adamı gördüm" dedi. Çevresindekilerin: "Öyleyse, neden mani olmadın?" sualine ise, şu cevabı verdi: "Atımdan daha sevimli bir şey ile, yani namaz kılmakla meşguldüm. Onu bozamazdım". Yanındakiler, hırsıza beduaya başlayınca, Rebi bin Heysem, onlara mani oldu ve şöyle buyurdu: "Hayır beddua etmeyin. Ben atımı, ona hediye ettim. Sadakam olsun."
Yorumlar
Yorum bulunmuyor.
