Öfke uyandıran bir durum karşısında insanın farklı boyutlarda değişim yaşadığı belirtiliyor.
Düşünce: Öfke uyandıran durum karşısındaki kişinin değerleri. (Haksızlığa uğradığına inanmak, engellendiğini düşünmek gibi).
Davranış: Öfke uyandıran durum karşısında oluşan düşüncenin yorumlanması sonucunda ortaya çıkan davranışlar. (bağırmak, saldırganlık, ağlamak...).
Fizyolojik: Öfke uyandıran durumun yorumlanması sırasında yaşanan fizyolojik belirtiler (kalp atışlarının hızlanması, kızarma, ateş basması.).
Duygu: Öfke uyandıran durumun yol açtığı duygulanım (üzüntü, kızgınlık, isteksizlik, hayalkırıklığı vs.).
İletişim: Öfkeyi çevreyle paylaşma yöntem ve şekli (sözlü veya sözsüz iletişim şekilleri)Kontrol altına alınamayan ve başa çıkılmayıp bastırılan öfkenin yol açabileceği sorunlar şu başlıklar altında toplanabilir:
Fizyolojik Problemler: Yüksek tansiyon, kalp-damar hastalıkları, baş ağrısı, kas ağrıları, nefes darlığı, kan şekeri problemleri, gastrointestinal (mide - bağırsak) problemleri, dermatolojik (cilt hastalıkları) problemleri, duygulanım bozuklukları (depresyon gibi)Zihinsel Problemler: Performans düşüklüğü, uyku kalitesizliği, konsantrasyon güçlüğü.
Davranışsal Problemler: Bağımlılıklar (alkol, sigara ve madde bağımlılığı), yeme alışkanlıklarıyla ilgi problemler...
İletişim Problemleri: Kişinin çevresiyle yaşayacağı sorunlar (Kavga hali, küskünlükler gibi)Öfkeyle baş etmenin bir tek doğru yolu yoktur. Öfke kontrolü 3 ana başlık altına toplanabilir:1) Öfke vücuda fiziksel gerginlik olarak yansır. Bu gerginliği azaltmak için kişi doğru nefes almalıdır.2) Öfke yaratan olayın yorumlanması ve o olay hakkındaki doğru düşüncenin kontrol edilmesi gerekir.3) Kişinin, öfkenin yarattığı fiziksel belirtileri kontrol altına alması ve bunu çevresiyle paylaşması, öfke kontrolünün önemli bir parçasıdır.
Oğuz Köroğlu













































































