Ahh be Bilal abi…

Arefe'den bir gün önceydi.

Cep telefonum çaldı.

Arayan Bursa'dan arkadaşım Şaban Ertürk'tü.

Hoş beşten sonra "Hüseyin Bilal Şahin abi bayağı rahatsız haberin var mı?" diye sordu.

Bilal abi ikimizin de ortak dostudur.

-Ben de "Son halinden haberim yok. Ama dediğin gibiyse yarın (arefe günü) ziyaretine giderim" diye karşılıklı bir süre daha konuşarak kapattık telefonu.

Damadı Ozan Bey'den hem durumu hem de evin adresini alıp ziyaret etmek istediğimi söyledim.

Bir gün sonra Dernek Başkanımız İrfan Ataman Bey'le 71 Evler Mahallesinde kaldığı eve gittik.

Nerede o eski Şair Bilal Şahin ağabeyimiz!

Bir hastalık bu kadar mı değiştirir insanı.

Değiştiriyormuş meğer!

Bizi görünce, solgun yüzünde parlayan gözlerinin içi gülmeye başladı.

Güleçliğin ışıltısıyla "Hoş geldiniz" deyip sarıldık birbirimize…

Geçmiş günleri yâd ettik. Biraz da hüzünle karışık duygulu anlar yaşadık.

Bilal Şahin 67 yaşına kadar ağır imtihanlardan geçerek bugünlere geldi.

Yıllar önce hayat arkadaşını kaybetmesi yüreğinde derin yaralar açmış ki şiirlerinde bunu görmek mümkün.

Bilal abi, Eskişehir Şairler Derneği'nin de üyesidir.

Aslen Gümüşhane'nin Tekke Köyündendir. Gençliğinin geçtiği, doğup büyüdüğü ata diyarı toprakları tam 40 yıl önce terk edip bu kadim kente, Eskişehir'e göç etmiştir.

Genç yaşta ayrıldığı canından aziz bildiği memleketi üzerine "gurbet ve özlem" kokan şiirlerini ara sıra okudukça gözlerim dolar.

Benim için daha da önemlisi geçtiğimiz yıl annem için yazdığı şiirdir.

Şöyle ki, bir şairin tanımadığı insana şiir yazması zordur.

Ama o, tanımadığı halde geçen yıl anneme itnafen yazdığım köşe yazımı okuyunca almış eline kalemi kağıdı…

Yazmış ama ne yazmış…

Yazdığı şiiri elinden aldığımda o anda ömrümün en güzel hediyelerinden birisini almış gibi sevinmiştim.

Dörtkonak köyünde, dünyaya gelmiş

Sabiha annemdir, gözüm o benim

Bütün emeğini bizlere vermiş

Tam canım ciğerim özüm o benim 

Gittiği her yerde saygı görürdü

Eli çok açıktı. O hep verirdi.

Bize bir şey olsa, dertten erirdi

Hep alnı açıktı, yüzüm o benim

İncitmez kimseyi komşular razı

Ne kadar kızsa da, çıkmaz avazı

Kışın çok soğuktur, çekmiş ayazı

Mangalın başında közüm o benim.

Ana baba gitmiş inancı tamdır

O da biliyor ki toprak yutandır

Nerde dede, nine, hepsi yatandır

Kadere inandım, yazım o benim.

Gümüşhane merkez. Ankara koldur

Bazen Eskişehir gittiği yoldur

İnancı tam idi, duası boldur

Tatlı dil, hoş sohbet sözüm benim…

Şairin gönül dünyası böyle işte.

Bilal ağabey memleketine sevdalı bir hemşerimdir. Bazıları gibi aslını unutan vefasızlardan hiçbir zaman olmadı.

Uzun süredir gidemediği, hasretini çektiği ata diyarı yüreğinde öyle kor ateşe dönüştü ki;

Yola çıktım geliyorum

Bekle beni Gümüşhane

Sevdiklerin listesine

Ekle beni Gümüşhane

Gurbetteyiz gönül kara

Sıla içimizde yara

Hiç olmazsa ara sıra

Yokla beni Gümüşhane

Hem babasının hem de ana

İhtiyacım var duana

Ben ölünce toprağına

Sakla beni Gümüşhane

Senin gibi bulamadım

Hasret kaldım doyamadım

Kaç yıl oldu sayamadım

Akla beni Gümüşhane

Şahin der gurbetlik hali

Ölmeden görseydim bari

Lale, sümbül gül misali

Kokla beni Gümüşhane…

Ya Eskişehir için yazdığı… İşte onlardan bir tanesi.

Eskişehir benim ikinci yurdum

Ben her şeyimi ona borçluyum

Önceleri çiğdim, piştim, kavruldum

Ben her şeyimi ona borçluyum.

Dua edem toprağına taşına

Kötü hal gelmesin onun başına

Alışmışım kültürüne, aşına

Ben her şeyimi ona borçluyum

Geldiğim yıllarda yalnız kalmıştım

Zaman ile her şeyine alıştım

Sizin gibi dostlar ile buluştum

Ben her şeyimi ona borçluyum...

Gönlü ve yüreği vatan ve memleket aşkıyla dolu şairimizin ismini gönül defterime yazdım yıllar önce…

Gümüşhaneliler Derneğimizin yıllardır "Porsuk ile Harşit'in dostluğu ve kardeşliği" adına yaptığı tüm programlarda bizi hiç yalnız bırakmadı. 

O'nu, şiir okuması için sahneye davet etmekten büyük bir haz alırdım.

Hangi şiirini okuyacak diye bir merak uyanırdı içimde.

Gözlerindeki şükran duygusu ve gönlünden kopan şiirleri sıcak bir okşayış gibi programlarda yüreğimizi ısıtırdı.

* * *

Bu ziyaretimizde şiirlerini bir kitapta topladığını ve 2022 yılının Temmuz ayında "ŞAHİN'İN RÜYASI" adlı şiir kitabını çıkardığını söyleyince içimde sevinç güvercinleri havalandı.

Hediye ettiği birbirinden anlamlı "memleket ve gurbet kokan" şiirlerinin yer aldığı kitabını okuyorum şimdi.

Ahhh.. Be Bilal abi!

Yine gözlerimi yaşarttın. Bu sefer şiirlerinle değil yaşadıklarınla.

Kısa zamanda iyileşip tekrar aramıza dönmeni bekliyoruz.

Rabbimizin "şafi" ismi hürmetine tez zamanda mustarip olduğun hastalıktan kurtulman için dua ediyoruz.

Bugüne kadar her zorluğu aştığın gibi bu zor günleri de dilerim aşarsın.

Çünkü o mümbit gönlünde demlenen ve kâğıda yazman için sıra bekleyen daha nice gül kokan şiirlerin olacak bize okuyacağın!

Güler yüzlü, merhametli, şefkatli, vefalı şairim.

Geçmiş olsun…