Alâmet...

Suları ıslattılar, pislettiler kirleri!
Şeytanı bile geçti hilekâr fikirleri!
Harâmı helâl sayıp yasağı kaldırdılar;
Düzensizliği düzen saydı cübbelileri,
İblîse şerik oldu günahta önderleri!


Kardeş diye Kabil'i öldüren Habil bunlar,
Camileri dolduran esfel?i sefîl bunlar,
Koklayanı bayıltan bir klorofil bunlar;
Ot gibi yaşıyorlar, büyüyor renksizleri,
Harâm ortaklığıyla severler densizleri!


Sorsan, mü'mînler ama olmazlar derde devâ,
Hedefleri tâc ve taht, yaşantıları hevâ!
Etraflarını sarmış yağcı, sefîh, bî?nevâ;
Vicdanları kararmış yoktur merhâmetleri,
Şeytanı yolda koyar hızlı maharetleri!


Cennet tarif ederler hûri ve bâdelerle!
Lût Kavmi'nce yaşarlar, pis "bademleme"lerle!
Mâhir yalancıdırlar, kârları hîlelerle;
Utanmak ayıp bir şey, yoktur nedâmetleri,
Günü kotarmak üzre işler ferâsetleri!


Dîni pazar etmişler, îman alır satarlar,
Günü kotarmak için Şeytanla da yatarlar,
Mâhir tezgâhtardırlar, köre ayna satarlar!
Şeytanla başlamışlar, yanlış bidâyetleri,
Bize nasip olur mu bilmem hidâyetleri?


Hacca da gider bunlar, Şeytanı da taşlarlar,
Kurbağayı aldatır, soğuk suda haşlarlar,
Tilâvetleri düzgün Yâ?Sîn ile başlarlar!
Duymamışlar sanki hiç, yoktur Kıyâmetleri,
Halbuki varlıkları, Mahşer alâmetleri!


SÖZLÜK:
bâde: şarap, içki
bidâyet: başlama, başlangıç
bî?nevâ: nasipsiz, zavallı
devâ: ilaç, çare
esfel: çok bayağı, en aşağı
hevâ: kişinin nefsi, arzusu
hidâyet: doğru yol
hilekâr: hileci, hilebaz
mâhir: becerikli, yetenekli
sefih: zevke eğlenceye düşkün
sefîl: yoksul ve alçak
tilâvet: Kur'ân'ı yüksek sesle usulüne uygun okumak