Bugün Gazze, yarın Türkiye..!

Son günlerde Türkiye Büyük Millet Meclisi geceli gündüzlü harıl harıl çalışmakta, birbirinden önemli yasalar çıkarılmaktadır. Her ne kadar Meclis hararetli tartışmalara sahne olsa da iktidarın vekil sayısındaki üstünlüğü, muhalefetle hiçbir konuda anlaşma ya da uzlaşma gibi bir gereksinim duymamaktadır. Bu durum elbette ki toplumsal ayrışmalara sebebiyet verecektir. AKP son günlerde öyle bir tavır sergilemektedir ki, "vatandaşın oy desteğini aldım, vekalet sahibiyim istediğimi yaparım" mantığını gütmektedir. Halbuki  Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nde çok tek başına iktidarlar gelmiştir ve geldiği gibi de gitmiştir. Bir ata sözü vardır; "Mahkeme kadıya mülk değildir" Koca Yunus'un da; "gelenler geçti, konanlar göçtü" diye ikazda bulunduğu asla unutulmamalıdır. Son günlerde çıkarılan yasalarla yabancılara toprak satışları hız kazanmıştır. Hele de son çıkarılan vakıflar yasası ile yabancı cemaat vakıflarına verilen geniş haklar sayesinde önü alınamayacak tehlikeler söz konusudur.Çıkarılan bu yasanın, kutsal vatan toprakları üzerinde tarihte oynanan oyunların tekrar sahnelenmesine zemin hazırlanmasından endişelenmekteyiz. Dün Filistin de toprak alımı için yapılan müracaatlar da çok masumane gibi görünüyordu ama, neticede gelinen nokta meydandadır. Filistin'de Yahudilerin belli bölgelerden gayri menkul alımıyla başlayan süreç; bugün Filistin'de dökülen kanların başlangıcı olmuş, 21. yüzyılın yüz karasına dönüşmüştür. Tarihte yaşanan süreci ibret için nakletmek istiyorum;

                                                   ***

"Filistin toprakları üzerinde bir Yahudi devleti kurulması fikri, sistematize edilmiş haliyle ilk defa, 1897'de, Basel'de toplanan 1.Siyonistler Kongresi'nde gündeme gelmiştir. Bu kongrede alınan kararlardan Biri "Filistin'de Yahudi çiftçi, zanaatkar ve müteşebbislerin iskan edilmesinin teşviki" idi. İşte bu kongreden sonra Filistin'e Yahudi göçü başlarken, diğer taraftan gelecekteki İsrail için hem dünya ülkelerinin desteğini kazanma girişimleri yapılıyor, hem de Filistin'in hakimi Osmanlı İmparatorluğu yetkililerini ikna etme faaliyetleri başlatılıyordu.İlk girişimi için Emmanuel Karasu adlı bir Yahudi görevlendirildi. Karasu'nun görevi Yahudilere Filistin'de ayrıcalık tanınması için, Sultan Abdülhamit Han'la pazarlık yapmaktı. Çünkü masonların yardımlarıyla Devlet-i Ali Osmani bünyesinde, pazarlık konusu olabilecek bazı sıkıntılar oluşturmuşlardı. Karasu tarafından yapılan, "Filistin'de Yahudilere bazı ayrıcalıklar tanımanın karşılığında şahsi hazinenize vereceğimiz 5 milyon altın lirayı ve faizsiz olarak 10 yıl sonra ödemek üzere devlet hazinesine vereceğimiz 100 milyon altın lirayı kabul etmenizi sağlamakla görevlendirildim" şeklindeki teklife Sultan Abdülhamid Han'ın tepkisi, "Defol ey sefil" diyerek huzurdan kovmak oluyordu.Karasu olayı Yahudileri yıldırmadı. Bu kez Siyonizmin babası Theodor Herzl 2. Abdülhamid Han'ın huzuruna çıktı: "Efendimiz Yahudilere Filistin'de ikamet etme hakkı verse... Efendimiz Filistin'deki hazine arazilerini, kendilerinin belirleyeceği fiyattan bizlere satmaya razı olsa..." teklifi karşısında aldığı cevap ise şu oldu: "Vatan toprakları satılmaz. Kan akıtılarak kazanılan vatan toprakları ancak kan akıtılarak verilir. Eğer bir gün imparatorluğum parçalanırsa, o gün Filistin'i hiçbir bedel ödemeden dahi alabilmeniz mümkündür. Ancak ben sağ olduğum müddetçe etlerim lime lime edilmesi Filistin'i imparatorluğundan kopmuş görmekten daha hafiftir." (05/08/2001/ Oğuz Köroğlu/Yeni Mesaj)

                                                      ***

14 Mayıs 1948 tarihi ise, 16 Mayıs 1916'da Sykes-Pickot Antlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu'na ait toprakların İngiltere, Fransa ve Rusya arasında bölüştürülmesi neticesinde ortaya çıkan manda yönetiminde; Yahudilere toprak satışları ve Yahudi tüccarlara geniş imtiyazlar verilmiş bu sayede de dünyanın, özellikle de İslam aleminin ve insanlığın baş belası İsrail oluşmuştur.Son zamanlarda ülkemizde hız kazanan toprak satışları, yabancı cemaat vakıfları derken gelinen nokta açıkça meydandadır. Tarih tekerrürden ibarettir. Ve devlet bazında yapılacak en ufak bir hatanın telafisi mümkün görülmemektedir. Asla unutulmaması gereken; "Bugün Gazze, yarın Türkiye" olmayacağımızın garantisi yoktur..!