Değişmek

“Değişmek…” Yoğun anlamlı bir kelime… İnsanların huyları değişir, insanların halleri değişir, insanların bakış açıları değişir, insanların giyim tarzları değişir, insanların fikirleri değişir ve insanların seçimleri değişir.
“Değişmeyen tek şey değişim” diyordu bir düşünür ancak hakikatler değişmez diyoruz biz de… Değişim iyiye doğru olabilir, neye göre iyi? Daha önceki bir yazıda “Hakikat” diye bir gerçeklik olduğundan bahsetmiştik, bu iyilik hakikate göre iyiliktir, yani değişmeyen bir ölçü vardır dahası olmalıdır. Mesela bir insanın seneler geçtikçe merhametinin, sabrının ve yardım etme duygusunun artması böylece insanlarla ilişkilerinin değişmesi ve gelişmesi “hakikaten” iyi bir şeydir.
İnsan yeterince aklı başındaysa kendindeki değişimin hep iyi yönde olmasını ister, peki bunu gerçekleyebilir mi? Bu gerçekleme birçok şarta bağlıdır. Mesela ruhsal hastalıklar sosyal çevre, aile, kişinin kendisi ve beyin biyokimyası ile ilgilidir. İyileşme de bu dört faktörün gelişmesi, iyileşmesi, bir biçimde uyumlanması ile ilgilidir. İyileşmenin olabilmesi için önce iyiliği istemek, değişime hazır olmak bunların yanı sıra çalışmaya hazır olmak gerekir. Çökkünlük -başarısızlık- çökkünlük kısır döngüsünden kurtulmak için bizce önce gerçekten samimi, iyi bir arkadaşımız olmalı, arkadaşlığı sürdürebilecek yeterliliğimiz ve sevgimiz olmalı.
Ne ilginçtir ki; “sevgi” en güzel ilaçtır. İnsanları sevmek ve sevilmek bizleri kısır döngülerden kurtarabilir. Sevginin de bir kemali bir olgunluk derecesi vardır ki; Tasavvufun ana meselelerinden biridir. Adımlar arkadaşını sevmekle, onda fani olabilmekle, onun sevgisinde yok olabilmekle başlar. Hani bir söz var: “Bir insanı sevmekle başlar her şey.” O zaman ufkunuz açılır, kendinizi değişime hazır hissedersiniz. Bir şeyleri keşfederek yavaş yavaş değişirsiniz, hem de çoğunlukla iyi yönde. Her zaman iyi yönde değişmek çok güçlü bir inancı gerektirir diye düşünüyoruz.
Allah bu inancı ve güveni bizlere de nasip eylesin.