Eski Ramazanlar

Ramazanların en canlı saatleri ise teravih sonrasıdır. Bu saatlerde bütün dükkanlar açık olur, kahveler ve çeşitli yerlerde orta oyunlarına, Karagöz'e veya gazinolara gidilir. Direklararası'na "sadece İstanbul yakalılar değil, Beşiktaş'ta, Nişantaşı'nda oturanlar, Bakırköy'ünden, Kadıköy'ünden Boğaziçi'nden akrabalarına, ahbaplarına iftara gelip gece yatısına kalan hatunlar Şehzade, Süleymaniye amilerindeki şatafatlı teravihi, ayrıca içeriye kurulan mahyayı görmeye, dönüşte de Şehzadebaşı'nın şenliğini, bin bir ayaklılığını, tiyatro kapılarındaki pırıl pırıl havagazlarını, çalgılı, karagözlü, meddahlı kıraathanelerin tıklım tıklımlığını seyre şitap ederler, pek mülayim havalarda gene gündüzki gibi araba piyasaları da olurdu.

Devrin sonlarına doğru Direklararasından yaya kadınların ve arabaların geçmesi yasak edilmiş, arka sokaklardan dolaşmaya mecbur kalmışlardı.

Sultan Aziz zamanının Ramazanlarınnda Koska ile Aksaray arası pek rağbette imiş. (Sermet Muhtar Alus).