Gel, gör!

Daha nasıl denir, "Özledim" diye,Gel bir dokun bana; yan, gününü gör!Bir ömür yolunu gözledim diye;Gel de seveninin öldüğünü gör,Seninle ölüme güldüğünü gör...Dağ senin endâmın, bulutlarda sen,Deniz senin terin, rüzgârlarda sen,Ağaçlarda meyve, tarlalarda sen,Benim gözümle bak, gördüğümü gör,Sensiz her ân nasıl öldüğümü gör...Bulutlar ağarken sen yağıyorsun,Her sabah ufuktan sen doğuyorsun,Hem soluğumsun benim, hem boğuyorsun;Her nefeste seni aldığımı gör,Soluğumla seni saldığımı gör..."Can" dedim ki belki sen de "Can" dersin,Revâ mı can câna ıstırap versin?Canım seni ister, ya sen ne dersin?Gel de sensiz bî?kes kaldığımı gör,Sensizliğe nasıl daldığımı gör...Haykırdım, bağırdım; "Özledim" diye,Yandım yüreğimi közledim diye,Sana benzeyeni sözledim diye,Kıskanırsan ne hâl aldığımı gör,Gözlerimle senden çaldığımı gör...İnsafa gelir de gelirsen bir gün,Mezarımda güller vermişse sürgünKabrimi olur ya ellersen bir gün,Toprağımdan sana güldüğümü gör,O ân ölümüm de öldüğümü gör..."Gör ki ölem!" Vesselâm...07 Ağustos / İzmirMustafa ASLAN