Gürcistan'da Rusya korkusu
11.08.2011 00:00:00
Bundan tam 3 yıl önce Rusya ile Gürcistan arasında Güney Osetya Savaşı patlak vermişti. Sadece 5 gün süren savaşta yüzlerce kişi yaşamını yitirdi. Savaşın izleri hâlâ silinmedi. Gürcülerin endişeleri de sürüyor
YENİ MESAJ - TİFLİSSavaşın üzerinden 3 yıl geçmiş olmasına rağmen iki ülke arasındaki sorunlar hâlâ devam ediyor. Rusya ve Gürcistan arasındaki diplomatik ilişkilerde ilerleme kaydedilmedi. Doğrudan seyahatlerde özel kurallar uygulanıyor. Ambargo ve karşılıklı casusluk suçlamalarının yanında üst düzey politikacılar arasındaki sözlü atışmaların da ardı arkası kesilmiyor. Rusya Devlet Başkanı Dimitri Medvedev, Gürcistan Devlet Başkanı Mihail Saakaşvili ile görüşmeyi hâlâ reddediyor. Gazetecilere verdiği bir demecinde bunu açıkça dile getiren Medvedev, şöyle konuşuyor: "Onun emirleri yüzünden, aralarında barış gücü askerlerimizin de bulunduğu yüzlerce insanımızı kaybettik. Bunu hiçbir zaman affetmeyeceğim. O benim için eli sıkılacak bir adam değildir. Er ya da geç Gürcistan'ın devlet başkanı değişecektir. Her kim, yeni devlet başkanı olursa olsun, o kişi, Rusya ile ilişkilerin normalleşmesi imkânını verecektir." Rusya ile Gürcistan arasındaki ilişkilerin normalleşmesi o kadar da kolay görünmüyor. Zira Gürcülerin çoğu, tıpkı Saakaşvili gibi, Rusya'nın Güney Osetya'ya girerek uluslararası kuralları ihlâl ettiğini ve Gürcistan topraklarını işgal ettiğini düşünüyor. 5 gün süren kanlı savaşın üzerinden çok geçmeden Güney Osetya ve ardından da Abhazya, Gürcistan'dan tek taraflı bağımsızlığını ilan etmişti. İki ülkenin bağımsızlığını tanıyan ilk ve neredeyse tek ülke de Rusya olmuştu. Uluslararası toplum tarafından bağımsızlığı tanınmamış olan her iki ülkede de Rus askerleri konuşlandırılmış durumda. Kremlin, hâlihazırda her iki bölgenin finansal açıdan ayakta kalmasına yardım ediyor. Güney Osetya ve Abhazya ile Rusya arasındaki sınırların gevşemesi, Gürcistan'ı kaygılandırıyor. Rusya'nın yavaş yavaş her iki bölgeyi de kendi sınırlarına katmasından endişeleniliyor. Rusya Başbakanı Vladimir Putin'in geçen hafta Güney Osetya'nın Rusya Federasyonu'na katılıp katılmamasına dair yorumları, bu kaygıları iyice artırdı. Putin'in Güney Osetya'nın Rusya'ya bağlanmasına Güney Osetya halkının karar vereceğini söylemesi, Gürcistan da büyük tepkiyle karşılandı. Saakaşvili'ye Rus tepkisiMedvedev, Gürcistan'ın da gerçekleri bir gün göreceğini söyledi ve Mihail Saakaşvili'ye yüklendi. Saakaşvili'yi ülkesini 'aptalca bir maceraya' sürüklemekle suçladı ve şöyle devam etti: "Gürcistan, Abhazya ve Güney Osetya yönetimi müzakere masasına oturur da bundan sonra nasıl yaşamaya devam edileceği, bölgede barış ve hukukun nasıl korunacağını, birbirine yakın bu halkların birlikte neler yapabileceğini görüşürlerse çok sevinirim. Ama bu onların sorunu. Sadece bunlar yapılmak istenirse Rusya asla engel olmayacaktır." Gürcüler ise Rusya Devlet Başkanı Medvedev'in bu sözlerine inanmakta güçlük çekiyor. Zira Rusya ile Güney Osetya ve Abhazya arasında giderek gelişen kara yolları ve diğer ulaşım imkânları Gürcülerin buna inanmasını zorlaştırıyor. Savaştan üç yıl sonra her iki ülke arasındaki sorunların daha uzun bir süre çözülmeyeceğini, ulusal topraklar ve mülteci konularının bir süre daha askıda kalacağını söylemek mümkün.
YENİ MESAJ - TİFLİSSavaşın üzerinden 3 yıl geçmiş olmasına rağmen iki ülke arasındaki sorunlar hâlâ devam ediyor. Rusya ve Gürcistan arasındaki diplomatik ilişkilerde ilerleme kaydedilmedi. Doğrudan seyahatlerde özel kurallar uygulanıyor. Ambargo ve karşılıklı casusluk suçlamalarının yanında üst düzey politikacılar arasındaki sözlü atışmaların da ardı arkası kesilmiyor. Rusya Devlet Başkanı Dimitri Medvedev, Gürcistan Devlet Başkanı Mihail Saakaşvili ile görüşmeyi hâlâ reddediyor. Gazetecilere verdiği bir demecinde bunu açıkça dile getiren Medvedev, şöyle konuşuyor: "Onun emirleri yüzünden, aralarında barış gücü askerlerimizin de bulunduğu yüzlerce insanımızı kaybettik. Bunu hiçbir zaman affetmeyeceğim. O benim için eli sıkılacak bir adam değildir. Er ya da geç Gürcistan'ın devlet başkanı değişecektir. Her kim, yeni devlet başkanı olursa olsun, o kişi, Rusya ile ilişkilerin normalleşmesi imkânını verecektir." Rusya ile Gürcistan arasındaki ilişkilerin normalleşmesi o kadar da kolay görünmüyor. Zira Gürcülerin çoğu, tıpkı Saakaşvili gibi, Rusya'nın Güney Osetya'ya girerek uluslararası kuralları ihlâl ettiğini ve Gürcistan topraklarını işgal ettiğini düşünüyor. 5 gün süren kanlı savaşın üzerinden çok geçmeden Güney Osetya ve ardından da Abhazya, Gürcistan'dan tek taraflı bağımsızlığını ilan etmişti. İki ülkenin bağımsızlığını tanıyan ilk ve neredeyse tek ülke de Rusya olmuştu. Uluslararası toplum tarafından bağımsızlığı tanınmamış olan her iki ülkede de Rus askerleri konuşlandırılmış durumda. Kremlin, hâlihazırda her iki bölgenin finansal açıdan ayakta kalmasına yardım ediyor. Güney Osetya ve Abhazya ile Rusya arasındaki sınırların gevşemesi, Gürcistan'ı kaygılandırıyor. Rusya'nın yavaş yavaş her iki bölgeyi de kendi sınırlarına katmasından endişeleniliyor. Rusya Başbakanı Vladimir Putin'in geçen hafta Güney Osetya'nın Rusya Federasyonu'na katılıp katılmamasına dair yorumları, bu kaygıları iyice artırdı. Putin'in Güney Osetya'nın Rusya'ya bağlanmasına Güney Osetya halkının karar vereceğini söylemesi, Gürcistan da büyük tepkiyle karşılandı. Saakaşvili'ye Rus tepkisiMedvedev, Gürcistan'ın da gerçekleri bir gün göreceğini söyledi ve Mihail Saakaşvili'ye yüklendi. Saakaşvili'yi ülkesini 'aptalca bir maceraya' sürüklemekle suçladı ve şöyle devam etti: "Gürcistan, Abhazya ve Güney Osetya yönetimi müzakere masasına oturur da bundan sonra nasıl yaşamaya devam edileceği, bölgede barış ve hukukun nasıl korunacağını, birbirine yakın bu halkların birlikte neler yapabileceğini görüşürlerse çok sevinirim. Ama bu onların sorunu. Sadece bunlar yapılmak istenirse Rusya asla engel olmayacaktır." Gürcüler ise Rusya Devlet Başkanı Medvedev'in bu sözlerine inanmakta güçlük çekiyor. Zira Rusya ile Güney Osetya ve Abhazya arasında giderek gelişen kara yolları ve diğer ulaşım imkânları Gürcülerin buna inanmasını zorlaştırıyor. Savaştan üç yıl sonra her iki ülke arasındaki sorunların daha uzun bir süre çözülmeyeceğini, ulusal topraklar ve mülteci konularının bir süre daha askıda kalacağını söylemek mümkün.
