Hz. Muhammed'i(saa) yok sayarsan 1.5 milyar İslam tarifi sayarsın...

Hz. Muhammed'i (saa) aradan çıkarıp İslam konusunda ahkam kesenler, -bu tavırlarıyla- "vahyin ilk muhatabı biziz" demiş olmuyor mu?

Yegane doğru bizim dediğimizdir,  hastalıklı bir ruh halinin dışavurumu değilse, üstlenilmiş bir misyonun, ama Rahmanî olmayan misyonun kaçınılmaz sonucudur.

Baştan beri arzulanan; Muhammed'siz (Allah'ın binlerce salât ve selâmı O'na olsun) bir din inşa etmek.

İslam dışı inanışların, ama özellikle bu toplumu diyalog projesiyle Hıristiyan yapmayı arzulayanların önündeki en büyük engeldir Hz. Muhammed (saa).

Oysa Allah'ın beyanı şöyledir:

"Resûlullah'a itaat eden Allah'a itaat etmiş olur..." (Nisa, 80).

"Allah'a itaat edin, Peygamber'e de itaat edin. Kötülüklerden sakının" (Mâide, 92).

"...Resûle itaat edin ki size merhamet edilsin" (Nûr, 56).

Ahmet bin Hanbel (Allah ona rahmet etsin) şöyle özetler:

"Mushaf'a baktım, 33 yerde Resulüllah'a itaatı buldum."

Resulüllah'ı yücelten herşeye "bit'at" denmesinin sebebi de budur.

(Mevlid, O'nun izini taşıyan her şeye saygı, şefaat-i uzma, ahırzamanda Hz. İsa'nın nüzulu...gibi).

Son dönemde daha çok servis edilen bu tipler, İslam konusunda son derece yetkili ve yeterli tipler gibi karşımıza konuyor.

Kur'an'da ne var ne yok sadece onlar biliyor ve kaçınılmaz olarak sıralıyor; Kur'an'da olmayanları, büyük bir ücretle (ben 'cüretle' yazdım klavye ücretle diye değiştirdi, dokunmadım).

23 yıllık vahiy süresince hayatın her anına müdahale eden Resulüllah hiçbir şey söylememiş; herşeyin izahını, açıklamasını bunlara bırakmış.

Oysa Yüce Allah; "Vahiy ile insanlara indirileni onlara açıklama..." (Nahl, 44) görevini Resulüllah'a vermiştir.

İlm u irfan sahibi zatlar, dinî bir konuda konuşur ve/veya yazarsa cümlelerini şöyle bitirirler; bu, sahibi olduğum bilginin beni erdirdiği yorumdur, en doğru bilgi Allah'a aittir.

(İrfan sahibi/arif olmak, tam bir samimiyetle (ihlâsla) kulluğu sadece Allah'a yaparak kazanılan en sağlıklı, hakka hakikate uygun bilgi kaynağı yolu. Rabbim nurlara garkeylesin merhum Prof Dr Haydar Baş hocam her fırsatta buna dikkat çekerdi: "Allah ibadetle, kullukla bilinir. Allah'ı bildin mi (marifetullah) herşeyi bilirsin."

Bunun yolu da "nefsi her türlü kirlerden arındırmaktan/tezkiye etmekten geçer.

Bugün İslâmî konularda ahkam kesenlerin birçoğunun asıl sorunu da budur.

Bu olmazsa olmaz eğitimden mahrum kalmak. Kendilerini bu eğitimden müstağni/ihtiyaçsız görmek/hissetmek.

Daha kötüsü, en kötüsü bu zaruri eğitimi "merdiven altı" kişilerden almak.

(Yazmıştım. Kenar mahalle mescidinde imamlık yapabilecek bir donanıma sahip olmayanları bu milletin önüne mürşit, sahibu'z zaman, gavs, (Jaws) koydular, kaç asırdır).

Rahmet ve şefaat Nebî'sinin Kur'an'la bildirilen dört ana görevi vardır.

1-Allah'ın ayetlerini okumak

2-Kitabı/Kur'an'ı(n hükümlerini) öğretmek

3-Hikmeti öğretmek.

4-Tezkiye etmek, manevî kirlerden arındırmak. Nefsin arzularına karşı uyanıklık...

Bu konudaki ayetler:

Bakara, 129, 151,

Ali İmran 164

Cuma, 2

(Hikmet; ayetlerdeki İlahî muradı kavrama kabiliyeti, Haydar Hocam'ın hikmet tarifi böyle idi).

Resulüllah'ın bu dört ana görevinin ilk üçünden beslenenler, dördüncüsüne bit'at diyor, iyi mi?

"Sonra da yandı gülüm keten helva..."

Tezkiye; nefsanî arzulardan feragat;

Onsuz tefsir dersleri, yığınlar kahvede ırgat ırgat...