Muradımın inadı

(Gönlümün nefsimi falakaya yatırdığı bir ân?)Suyu neye lazımsa taşı sıktım avcumdaTaşın suyu çıkmadı, avucumu kanattı!Benim işim sıkmaktı, ecel olsa sonunda,Çıkmalı idi suyu, bunun adı inattı,Vallahi bu inadım, îmanıma kanattı!Ömrüm bitti sanarken can menzîle ulaştı Ömrüm yendi zamanı, her ânım asrı aştı, Karanlıkta gölgeye bakan gözüm kamaştı;Öfkelendim! Tepeme yüreğimden kan attı,Gördüm ki bu öfkem de, hayâlimi kanattı!Tohum atıp toprağa İsa ile yarıştım,Her secdede duâmla hiçliğime karıştım,Âlem bana küsmüşken ben kendimle barıştım;Karakterdi elbette, bunu yapan fıtrattı,Fıtratım; beni benden alıp, bana fırlattı!Sustukça kulakları patlattı nâralarım,Mesafe uzadıkça tükendi aralarım,Ne işim var uzakta, Dostu bende ararım;Gözüm kapandığı ân, karşımda O Surat'tı,Gözyaşlarım Fırat'tı, her ânım bir Sırat'tı!..Epey heveslisi var, aşk uğruna ölmeğe,Ben zora talip oldum, niyetlendim bilmeğe!Aşk'ta temennâsızım, izin almam sevmeğe,Atalardan duymuştum, inat da bir murattı,Gönlüm, kalbimi söküp etrafımda tur attı!Yeter olsun sensizlik, sebîl olsun bedenim,Artık gölgenim senin; Sen'le Sana gidenim! Ben Seni, Sen'de sevdim; artık Senim bendenim;Gizli Yol'u buldum ben, gecemde şafak attı,Öğrendim ki o Dost'un her öfkesi, şefkattı!Atalardan duymuştum, inat da bir murattı,Ve sevdamın inadı, aradaki Sırat'tı!..