Ölüm mü? Buyursun baş-göz üstüne

Pîr-i Türkistan; "Birbirinizi meth'edin" diye öğütler müritlerine/öğrencilerine...
Yüz yıllara sârî, yüz yıllarca önemini muhafaza edecek kudrette bir öğüt. Becerebildiğimce bu öğüde uymaya, uygulamaya çalışıyorum. Bazen erken davrandığım, gördüğüm bir hareketi üzerine meth'ettiğim, sonra yanıldıklarım da oldu olmasına ama meth'ettiğim hiç kimseyi -çok kızsam da- yermedim!
Sözüm, kabl-el-vukû denilen altıncı hissim hükmünü kaybedeceğine, zekâmın yanıldığımı sadece kendim bilmekle yetindim!
Birini meth'etmenin, başkaları tarafından meth'edilmenin kudretli şifresine hep saygı duydum.
Kişinin; kızıp tenkit ettiği birini, tenkitten vazgeçmesi mümkün ama bir-kaç kere methettiği birinin aleyhine dönmesi, toplum nazarında kabul görmez.
Bir-kaç kere methedilen birinin aleyhinde söylenecek söze, ilk tepki; "Kötü idiyse neden meth'ettin, iyiyse neden tenkit ediyorsun?" şeklinde olur ki, doğru tepkidir.
Nev'i şahsına münhasır kişilikler de vardır. 
Onlar kimseye benzemezler. 
Sevenleri de, sevmeyenleri de bellidir; sevilme ve sevilmeme nedenleri de apaçıktır. Bu insanlar; ya sevilirler, ya sevilmezler. Çünkü karakterleri nettir ve davranışları, tabiatlarına uygundur.
Tanımakla müftehîr olduğum, tanışmamıza vesîle yaratan Allahım'a şükr'ettiğim, nev'i şahsına mahsûs (davranışları kendine özgü, kendine has) bir karakterden bahs'edeceğim.
Kendilerini övmeye müktesebâtım ve edebim izin vermez!
Gecelerini tefekkür ve yazmakla; gündüzlerini zikr ve ayıktırmakla geçiren, kendine has bir ömür süren ve yaşantısını; "Biz dünyamızı ahiretimiz için yaşarız" diye te'vili olmayan bir tavırla özetleyen; "Akıl, kullanılması gereken bir vasıtadır. İnsan; gönüldür, gönül" diye öğütleyen bir Er Kişi'den bahsetmeğe çalışacağım.
Dîn'den geçinen, dînden başka meta'ı olmayan, sonradan icat edilmiş hurafe ve bid'atları, mezhep ve tarikatları dîn diye dayatan kindârların aksine; "Dinde birlik sağlanmadan, millî birlik sağlanamaz" tespitini yaptıktan sonra, Tevhîdin Merkezine Ehl-i Beyt'i koyarak Baasçı Emevistlerin aksine, gerçek İslâm'ı yaşayan ve yakınlarını da Gerçek İslâm'ı yaşamaya davet eden Mütedeyyin Müslüman bir Türk'ten bahsedeceğim.
Aslında bahisden ziyâde meth'etmek istiyorum ama dedim ya müktesebâtım ve edebim izin vermiyor!
BRICS Ülkeleri ve Rusya başta olmak üzere 100'den fazla ülkenin tamamen veya kısmen uyguladıkları Milli Ekonomi Modeli ve Sosyal Devlet/Millî Devlet projelerinin haricinde; basılı 50'ye yakın eseri bulunan -ki bunların 14 cildi, "Ehl-i Beyt Külliyâtı"dır- ve sadece bu külliyâtı; 10.000 sayfanın üstündedir.
Diğer eserleri, onlarca ilmî makaleleri, Yeni Mesaj Gazetesi ve İcmal Dergisi'ndeki günlük ve aylık yazıları, 100.000 sayfayı geçer.
Basılı risaleleri olmayan, başkalarına yazdırıp okuduklarından başka tebliğ ve düşünceleri de olmayanları, -dünyevî mevki ve makamları ne olursa olsun- Haydar Hoca ile mukayese, cehalet değilse tek kelime ile insafsızlıktır!
Ömrünü ve yaşantısını; Hz. Peygamber (s.a.a.), Hz. Fâtıma (a.s.), Hz. Ali (a.s.), İmam Hasan(a.s.), İmam Hüseyn (a.s.) yani Ehl-i Beyt ve On İki İmamı taklit ederek yaşayan ehl-i takva bir Müslümanı meth'edebilmek, âcizin haddime midir?
Şahsen, dört yıldır bizzat yakından tanıdığım için şükrettiğim ve sevindiğim Haydar Baş Hoca'yı -nasîbim ve becerebildiğim kadarıyla- taklide uğraşıyorum!
Muhterem Haydar Hoca ve kalifiye insanlardan oluşan ekibi ile tanıştığım günden beri; yaşantımın şekli, dimağımın kavrama yeteneği, ağzımın tadı değişti.
Dünyevî ve manevî mutluluğun lezzetini tanıdım, tattım.
Hayatı -harîsçe olmamak kaydıyla- milletin menfaatine biraz daha bir şeyler yapabilmek arzu ve iştiyakıyla yaşıyor ve ölümden artık -Vallahi- korkmuyorum.
Sırası gelmişken Sevgili Orhan Avcı Kardeşimizi de bu vesîle ile bir kere daha rahmetle yâd edeceğim.
Geçtiğimiz Perşembe günü Denizli-Sarayköy-Duacılı Köyü'ndeydik. Prof. Dr. Haydar Hoca'nın yönlendirmesiyle İstanbul'dan, Ankara'dan, İzmir'den, Uşak'tan ve yakın-uzak illerden sayısız Gönüldaşımız bir aradaydık. Rahmetli Orhan Avcı Kardeşimize dînî görevlerimizi yerine getirip, ebedî istirahatgâhına koyduk.
Çoğu hâfız, ağzı-dili duâlı gönüldaşlarımızla Gönüldaşımızı Kelâmullah'la, duâlarla uğurladık.
Sevgili Sabri Terzi, Mehmet Emin Koç, Haydar Bektaş ve Hasan Aydın hocaların Kur'ân tilâvetleri tek kelime ile tarifsizdi. Uşaklı iki delikanlımızın Kur'ân ikramları heyecan ve geleceğe yönelik cesaret vericiydi.
Ayrıca, Türkiye'nin her yerinde Perşembe ve Cuma günleri BTP Mensuplarının bir araya gelerek, -güncel ve geçmişteki bütün Cenazelerimiz için- yaptıkları toplu Hatim ve duâların, rahatlatıcılığını düşünebiliyor musunuz?
İzmir BTP İl Başkanı Adem Birinci, BTP Genel Başkan Yardımcısı Mehmet Dinç, Uşak BTP İl Başkanı Halil İbrahim Çakın ve adlarını şu an hatırlayamadığım için hepsinden özür dilediğim kalifiye insanların, Rahmetli Gönüldaşlarına gösterdikleri ihtiram ve eksiksiz dînî vecibeler, katılanlara uygulamalı ders mahiyetindeydi.
Dedim ya artık ölümden korkmuyorum. Allah sapıp sapıtmama izin vermesin, Emr-i Hakk vaki olduğunda, cenazemin kimlere emânet olduğunu, öyle bir iç huzuruyla biliyorum ki...
Canınıza sağlık, ömrünüze bereket olsun Haydar Hoca'm...
Siz; Hz. Peygamber (s.a.a.) ve Ehl-i Beyt'in, On İki İmam'ın yaşantılarını taklitle bir ömür sürerken; biz, sizi yeterince taklit edemiyoruz biliyorum.
Eksiklerimize, noksanlarımıza rağmen bize gösterdiğiniz sevgi ve ihtimâmı da onurla görüyor ve yaşıyorum.
Ülkemizin neresinde olursa olsun; teşkilat mensuplarımızın, hepimizin, Hz. Peygamber (s.a.a.) ve Ehl-i Beyt'i taklit ederek yaşayan Sizi taklitte biraz daha başarılı olabilmemiz için duâ lûtfedin lütfen...
Hz. Peygamber (s.a.a.)'imiz; "Sevdiklerinize, sevdiğinizi söyleyin" diye emretmişler.
Bu Emr-i Peygamber'den hareket ve cesaretle; Sizi seviyorum Hocam...
"OLAMAZ TÜRK'E BAŞ, TÜRK'ÜM DEMEYEN" Vesselâm...
Selâm, sevgi, duâ...