Rahmet olunmuş bir ümmet

Resulü Ekrem (sav); "Ümmetimden bir kişi Cehennemde iken Muhammed razı olmaz" buyurdular "Allahü Teala buyurur: Ben kulumun zannı üzereyim. Beni nasıl sanırsa öyle bulur. Dilediği gibi Beni ansın" (Buhari, Müslim)."Müminin kalbinde korku ile ümit toplandığı müddetçe Allahü Telala o kuluna umduğunu verir ve korktuğundan onu emin kılar" (Tirmizi)."Adamın biri insanlara ödünç para verir, vakti müsait olmayanlarına müsamaha eder, eli dar olanlarına da alacağını bağışlardı. Adam öldü. Bundan başka da bir iyiliği yoktu, Allahü Teala, 'Bu kimse ziyadesiyle Cennete hak sahibidir' buyurur" (Müslim)."Eğer benim bildiğimi bilseydiniz az güler çok ağlardınız ve dağlara çıkar, göğüsleriniz döver ve Rabbinize yalvarırdınız" (Tirmizi).Kul, hiçbir şart ve hiçbir halde Rabb'inin mağfiret eşiğinden ayrılmamalıdır. Ne  affedilmişliğin getireceği şımarıklık ve gevşeklik, ne de bağışlanma ümidinin yokluğu ile gelecek olan küskünlük ve Hakk'a dargınlık, çıkış yolu değildir. Resulullah Efendimiz (sav) şöyle buyurmuştur:Müslüman müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu (düşmanına) teslim etmez. Kim, (mümin) kardeşinin bir ihtiyacını giderirse Allah da onun bir ihtiyacını giderir. Kim müslümanı bir sıkıntıdan kurtarırsa, bu sebeple Allah da onu kıyamet günü sıkıntılarının birinden kurtarır.  Kim bir müslümanı(n kusurunu) örterse, Allah da Kıyamet günü onu(n  kusurunu) örter.Buhârî, Mezâlim, 3; Müslim, Birr, 58.