Sonbahar rüzgarları

Sonbahar güzel rüzgarlarla geldi. Bugün yine mahalledeki camiden bir acı sala yükseldi, hoca efendi; “Mevla rahmet eylesin” diyerek bitirdi duyurusunu. Ağlamak istedim. “Bir sonbahar günü ölmek” teneşirle, kefenle, tabutla, musalla ile tanışmak, ölümle tanış olmak nasıl bir şeydi, inanın merak ettim. Merak ettim salası okunan insan nasıl son nefesini verdi, yakınları bu gidişi nasıl seyretti, Azrail (a.s.) nasıl göründü gözlerine, korktu mu, ürperdi mi yoksa biraz sevindi mi?
Artık o kimsenin yemek yeme, uyuma, insanlardan dert dinleme, insanlara dert anlatma , bu koca dünyanın dertleri ile haşır neşir olma gibi bir durumu, bir zorunluluğu kalmadı, şimdi o kendi yapıp ettikleri ile baş başa, inşallah yaşarken güzel, hayırlı işler yapmıştır da mekanı cennet bahçesi olmuştur.
İlk iki paragrafta ölümü tefekkür etme fırsatımız oldu, bir sünneti yerine getirdik, şimdi isterseniz konuyla ilgili bir hadis-i şerif okuyalım; Ebu Abdullah (Cafer Sadık Aleyhisselam) uzun bir hadisin kapsamında şöyle buyurdu; “Allah mümini kabrinden çıkarıp dirilttiği zaman, onunla beraber bir örnek de kabirden çıkar ve onun önünde yürür. Mü’min kıyamet gününün korkunç sahnelerinden birini gördükçe bu örnek ona şöyle der:”Korkma, üzülme, Allah Azze ve Celle’den bir sevinç ve keramet müjdesiyle neş’elen”.
Nihayet mü’min Allah Azze ve Celle’nin huzuruna çıkar. Allah onu kolay bir hesaptan geçirir ve cennete girmesini emreder. O örnek hala önünde yürümektedir. Mü’min ona der ki:”Allah sana rahmet etsin. Ne iyi kimsesin ki, benimle beraber kabrimden çıktın ve durmadan bana Allah tarafından sunulan sevinç ve kerametin müjdesini verdin. Sonunda verdiğin müjdeyi fiilen gördüm de!”
Mü’min der ki: “Kimsin sen?”
Der ki: “Ben dünyada mümin kardeşine tattırdığın sevincim. Allah Azze ve Celle, sana müjde vereyim diye beni ondan yarattı.” (İmam Cafer Es-sadık, Prof. Dr. Haydar Baş, s.455).   
Bir mü’mini sevindirmek meğer ne kadar kıymetli bir şeymiş, bundan sonra bu güzelliği daha sık gerçekleştiririz inşaallah. Birbirimize sevinç vermek ve birbirimizin gönlünü almak için yaşamıyor muyuz zaten? Bu ölümlü dünyanın başka güzel bir tarafı var mıdır? Sizleri sevdikleriniz ile birlikte Allah’a emanet ediyoruz.