‘Soruları verdiler öyle kazandım’

Gazetelere şöyle bir bakayım derken bir haber ilişti gözüme: "Soruları bir parkta bana verdiler. Sınavı kazandım ve polis oldum"!

Bir an içimden "vay hainler" diye geçirdim. Yurdun dört bir yanından hain terör örgütü Fetö ile alakalı mahkeme salonlarından ilginç itiraflar "bu kadarda olmaz ki" dedirten sanık ifadelerini okuyunca insan söyleyecek laf bulamıyor.

Fetö ile mücadelede dört yıl geçmiş olmasına rağmen gözaltılar, yeni davalar, tutuklamalar hız kesmeden devam ediyor. Etmelidir! Devletin kılcal damarlarına kadar girmiş bu virüsleri temizlemek kolay değil. 

Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen bir Fetö davasına ait yerel basında okuduklarım geçmişte yaşanan haksızlıkları gözler önüne seriyor. Sanık Sadık Ş. etkin pişmanlık yasasından faydalanmak için bildiği tüm gerçekleri anlatmış mahkemede. Aldığı ceza 2 yıl 1 ay.

Okuduğum haber polis bağlantılı olunca bir anımı hatırlattı. Yedi sekiz yıl önceydi… Oğlum Enes'in Afyonkarahisar ilinde girmiş olduğu polis akademisi mülakat sınavında basit sebeplerden elenmesi bu hain örgütün polis teşkilatında söz sahibi olduğu yıllar… Yazılı sınavda yüksek puan alıp sözlüde elenmenin Fetö parmağı olduğunu şimdi daha iyi anlıyoruz. Bizim olduğu kadar binlerce gencin hakkını/hukukunu yedi bu alçaklar…

Hatırlayın o zamanlar eğer cemaatle bağınız bağlantınız yoksa "hocaefendi" diye methiyeler yapmıyorsanız sınavları kazanmanız imkansız.

Biz yıllardır tam tersini yaptık. Başta Prof. Dr. Haydar Baş Hocamız olmak üzere, bu onurlu mücadeleyi yıllardır verdik. Bunların kuzu postuna bürünmüş çakal olduklarını çok iyi biliyorduk. Özellikle dinler arası diyalog masalı gündemde iken yapılan uyarıların hiçbirisi dikkate alınmadı. Keşke alınsaydı. Belki bugün bu tahribatları konuşmuyor olacaktık.

Neyse…

Oldum olası şu mülakat sınavları hep canımı sıkar. 

"Ana adı baba adı diye sorup" dışarı çıkarırlar. Mülakatlarda bu ve buna benzer cümleleri hep duyarız. Böyle mi olmalı? Elbette değil.

Düşünüyorum da hak ve adalet, bir ülkenin temelinde olması gereken en önemli şeylerdir. Bir ülkede hak ve adalet varsa; o ülkede, çok büyük ve çok güçlü bir devlet ortaya çıkar. Bir ülkede hak ve adalet varsa, o ülkenin halkı, ahlaklı, mutlu ve huzurlu olur. Hak ve adaletin olmadığı bir ülkede, insanlar her zaman öfkeli ve her zaman birbirine düşmandır.

Ülkenin iç barışı hiçbir zaman sağlanamaz. Sürekli olarak hakkının yendiğini düşünen ve zulme uğradığına inanan insanlar, hiçbir zaman huzur bulamaz ve mutlu olamazlar.

Netice olarak mülakatlar formaliteden öteye geçmiyor. Adeta bir tiyatro oyunu gibi kurgulanıyor her şey… Soruları önceden veren irade, sınav sonucunda da kimlerin kazanacağının listesini yapıp ilgili kurum amirine teslim ediyor.

Bakın biz bu haksızlığı geçtiğimiz yıl 2019 yılı Hakimlik Savcılık Sınavında da yaşadık. Yazılı sınavı yüksek puanla geçen tanıdıklarımız mülakatta elendi. Neden elendiklerini hala bilmiyorlar. Devlet sırrı gibi saklı tutuyorlar. Mülakat odalarına kamera konulmuyor. Kimse gerçeği bilmesin öğrenmesin diye.

Yazık isminde Adalet olan Bakanlıkta gençler adaletsiz işleyen bir çarkın dişlileri arasında savruluyorlar. Hani adalet mülkün temeliydi!.

Torpili olmadığı için sınavları geçemiyor gençler. Hani adalet… Hani hak… Nerede dürüstlük… Var mı liyakat!

Nerde… Kim kaybetti ki biz bulalım.

2019 yılı hakimlik ve savcılık yazılı sınavında derece yapan bir kız sahi neden ve hangi gerekçeyle elenir? Tek cevap verdiğinizi duyar gibiyim: Torpil!

Türkiye'de torpil öylesine yaygınlaşmış ve öylesine içselleştirilmiş ki; bu pisliği ülkeden söküp atmak kolay değil. Çok çaba ve mücadele verilmeli.

Haksız/hukuksuz ve adaletsiz uygulamaların önüne geçmek için!