Van'da insanlık sınavda?

Yaşanan her sosyal olayda insanlar kendi karakterini ortaya koyar ve bu davranışından bu dünyada insanlık, ahirette ise kendisi kazanır ya da kaybeder. Yapılan her iyi ya da kötü işin maddi manevi yansımalarından hem fert planındaki, hem de toplum planındaki yansımaları da farklı bir boyut kazanmaktadır. Son yaşanan Van depreminden sonra insanlık için yeni bir sınav sayfası açılmıştır. Bu sınav sayfasının yansımaları, insanlığın geldiği durum hakkında bizlere yeni ufuklar açacak, yeni bilgiler sunacaktır. İnsanların teknolojik olarak kat ettiği mesafe ile ahlaki mesafenin hiç de orantılı olarak ilerlemediğini gören gözler, bütün açıklığıyla görmektedir. Yaşadığımız her olay bunu açıkça teyit etmektedir. Şimdi gelelim Van depreminden sonra yaşanan olaylara?Medya aracılığıyla ulaşan haberlere bakılırsa canla başla kurtarma faaliyetlerinde yer alan hemen herkes gayet özverili olarak bir çalışma ortaya koymuştur.  Fakat iş, gelen yardımların paylaşımı noktasına geldiği zaman çok büyük aksaklıkların ortaya çıktığını görmekteyiz. Ben olaya, yardımı dağıtanların yanlışlarını dile getirmek yerine başka açıdan bakmak istiyorum. Bu ve benzeri doğal afetlerde toplum bilinci bazen kısa süreli de olsa durur ya da doğru çalışmaz. Bu psikolojik bir sarsıntıdır. Samimiyet olduğu takdirde bir zaman sonra geçer. Önce yardım gönderenlere, sonra da yardım dağıtımındaki haksızlıklara ve kavgalara bakalım. Her işte olduğu gibi yardım meselesinde de samimi ve gayretli kimselerin bulunduğunu, toplumun büyük bir kısmını da bunların teşkil etiğini söyleyebiliriz?Bazı yardım paketleri açılınca içinden adeta depremzedelerle alay edercesine kullanma süresi dolmuş gıdalar, kullanılması imkânsız giysiler, kravatlar, çamaşırlar çıktığı haberlerini duyuyoruz, okuyoruz? Bu sıkıntı esas itibariyle insanımızın bilgi ve iman zafiyetinden kaynaklanmaktadır. Ben, gençlik yıllarımdan hatırlarım; vakıf ve dernekler ya da fakirlere yardım maksatlı zekât ya da yardım toplamak için eş dost, esnafları ziyaret ederdik. Orada da farklı bir manzara ile karşılaşmazdık. Mesela ayakkabı satan biri ise en büyük ve en küçük numaraları, ya da modası geçmiş ayakkabıları verirlerdi. Giyecek konusunda en eski, en demode olanlarını verirlerdi. Maalesef hayır hasenat noktasında bile insanımız bilgi ve iman zafiyetinin emarelerini gösteriyorlar. Hâlbuki kendi nefsimize layık görmediğimiz şeyleri başkasına layık görmememiz için ilahi uyarılar yapılmıştır. Bir hadisi şeriflerinde Peygamber efendimiz (sav)  şöyle buyurmuştur;  "Kendine layık görmediğini başkasına da layık görmeyen kimse, kâmil imana sahiptir." (Taberani) Gelelim yardım dağıtımı sırasında gelişen olaylara? Tarih, yaşanılan birçok hadisede kardeşinin nefisini kendi nefsine tercih eden, mükemmel insanların davranışlarına şahittir. Çanakkale'de son nefes halinde kendine sunulan suyu dahi "bana değil şurada yatan kardeşime verin" diyecek kadar fedakârlık örneği verebilen insanlar vardı.  Ama şimdi maalesef sadece kendine ait olanı değil başkasına ait olanı bile almak isteyen, kendi nefsinden başka kimseyi düşünmeyen bencil bir toplum yapısı oluştu. Buradan da anlaşılan şey şudur: İnsanlık gittikçe daha bencil, daha acımasız bir hâl almaktadır. Eğer bu olumsuz tablodan kurtulma istiyorsak, toplumu bir ve beraber kılmak, kardeş yapmak istiyorsak; Allah'a gerçek manada kul olmak ve Ehl-i Beyt'in merhamet ve sadakat ölçüleri ile donanmak gerekmektedir.