Zafer: Öncesi, sonrası

Zafer,

Vatansever için kurtuluş, vatan haini için felakettir.

İman sahibi için inancının gereği, münafık için makam, mevki meselesi…

Gözünü kırpmadan ölüme gidenler için şehadet,

Malını, mülkünü korumak için savaşanlara eziyettir.

Yokluk, zafere götüren kamçı,

Varlık zaferden kaçırılan ateştir.

Ordu yoksa, halktan ordu kuran kahraman,

Kahramanın ardından konuşan haindir.

Vatanı anadan, yardan, rütbeden ve serden geçenler kurtarır;

Vatanı kurtaranlaraysa darağacı kurulur.

Düşmanı denize döken gün olur, oyun kurulur, düşman görülür;

Düşman bu sefer içtedir, bunu ancak erenler görür.

Yüz yıl geçse de değişmez gözde milletlerin düşmanı,

Değişmez tuzak kuranı, aleni vatan satanı.

Yüz yılda bir gelir bir yiğit, durur tek dişli canavarın önünde,

Değiştirir milletlerin makus talihini.

Ancak değiştiremez gözleri ve kalpleri mühürlenmiş olanları

Ve onların yaptıklarını, söylediklerini.

Sonra 

Yine geçer yüz yıl

Gelir bir yiğit

Göğsünü gere gere

Teslim eder hakkını Ehl-i Beyt'in ve onu sevenlerin

Ve soyundan gelenlerin.

Ve vatanı kurtaran Gazi'nin.

Ve çöküşüne ramak kalan milletin yeniden kurtuluşu için,

Dirilişi, birliği, ekonomisi ve bağımsızlığı için çalışır,

Çabalar, mücadele eder.

Ancak

Kader hep aynıdır

O da yalnız bırakılır.

Dirisine çile, zulüm ve katliam…

Ölüsüne iftira…

Düşmanlığın kaynağı dayanır gayba…

Saflar belli:

Melek–Şeytan

Habil-Kabil

İbrahim-Nemrut

Musa-Firavun

Muhammed (s.a.v.)-Ebu Cehil

Hüseyin-Yezid

Vatansever-vatansatar…

Ne olursa olsun hakkın, haklının yanında olan, birliği savunan, tam bağımsızlık mücadelesi veren…

Hak yiyen, iftira eden, şerden beslenen, emperyalizmin esiri olan!

Öyleyse

Karar senin:

Sen zaferin neresindesin?