134- Ebu Said Aksa, İmam Hüseyin'den, o da Emir'ül-mü'minin Hz. Ali'den şöyle nakletmiştir: Resulüllah buyurdu ki:

"Ya Ali, Sen, Benim kardeşimsin, Ben de Senin. Ben nübüvvet için seçildim, Sen imamet için.

Ben tenzil sahibiyim, Sen ise tenvil sahibisin. Ben ve Sen bu ümmetin babalarıyız.

Ya Ali Sen Benim vasim, halifem, vezirim, vârisim ve evlatlarımın babasısın.

Senin yolundan gidenler Benim taraftarlarımdır. Sana yardım edenler Bana yardım edenlerdir. Senin dostların, Benim dostlarımdır. Ve Senin düşmanların Benim düşmanlarımdır.







Ya Ali, Sen yarın (mahşer gününde) havzın başında Benim arkadaşım olacaksın. Ve Sen Makam-ı Mahmud'da da Benim arkadaşımsın.

Sen dünyada Benim sancaktarım olduğun gibi ahirette de Benim sancaktarım olacaksın.

Hiç şüphesiz Seni seven saadete kavuşur ve Sana düşman olan bedbaht olur.

Melekler, Yüce Allah'a Senin muhabbet ve velayetinle yaklaşır. Allah'a and olsun ki, gökte Seni sevenler, yerdekilerden daha fazladır.







Ya Ali, Sen Benim ümmetimin emini ve Benden sonra olanların üzerine Allah'ın hüccetisin; Senin sözün Benim sözüm, Senin emrin Benim emrim, Senin itaatin Benim itaatim, Senin engel olman Benim engel olmam, Senin sakındırman Benim sakındırmamdır. Ve Sana karşı gelmek Bana karşı gelmektir.

Senin hizbin Benim hizbimdir. Ve Benim hizbim ise Allah'ın hizbidir. "Kim Allah'ın Resulü'nün ve iman edenlerin velayetini kabul ederse (bilsin ki) hiç şüphesiz gâlip gelecek olanlar Allah'ın hizbidir."







135- "Hiç şüphesiz Benim kardeşim, vezirim ve vasim Ali b. Ebi Tâlib'dir." 






136- Câbir b. Abdillah ve Said b. Müseyyir'den şöyle nakledilmiştir: Resulüllah ashabı arasında kardeşlik oluşturdu. Geriye Ebu Bekir, Ömer ve Ali kaldı.

Ebu Bekir ve Ömer'i de kardeş yaptıktan sonra, Hz. Ali'ye şöyle buyurdu: "Sen Benim kardeşimsin. Ben de Senin. Eğer biri, Seni tanımazdan gelirse de ki, "Ben Allah'ın kulu ve Resulüllah'ın kardeşiyim." Bunu Senden sonra ancak yalancı iddia eder."







137- Mekhül, Ebû Ümame'den şöyle rivayet etmiştir: "Hz. Peygamber, insanlar arasında kardeşlik oluşturduğunda kendisiyle de Ali arasında kardeşlik oluşturdu."

138- "Hiç şüphesiz Benim kardeşim, vezirim ve ehlim arasındaki halifem ve kendimden sonraya bıraktıklarımın en iyisi, Ali b. Ebi Tâlib'dir. O borcumu eda edecek ve vaadlerimi yerine getirecektir."







139- Câbir b. Abdillah'tan rivayet edilmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu: "Ben Cennetin kapısına şöyle yazıldığını gördüm. "Allah'tan başka ilah yoktur. Muhammed Allah'ın Resulü'dür. Ali O'nun kardeşidir."

140- İmam Câfer-i Sâdık babaları kanalıyla Hz. Emir'ül- mü'minin Ali'den nakletmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu:







"(Ya Ali) Sen, Benim kardeşim, vârisim ve vasimsim. Seni seven Beni sevendir. Sana düşman olan Bana düşmandır.

Ya Ali, Ben ve Sen, bu ümmetin iki babalarıyız. Senin evlatlarından dünyada efendiler, ahirette padişahlar olacaktır. Kim, bizi tanırsa, Allah'ı (azze ve celle) tanımıştır. Kim bizi inkâr ederse, hiç şüphesiz Allah'ı (azze ve celle) inkâr etmiştir." (Kaynaklar için bakınız Prof. Dr. Haydar Baş İmam Ali eseri)