171- İbn-i Abbas'tan rivayetle Resulüllah buyurdu ki: "Ali hak ile birliktedir. Hak da O'nunla... Benden sonra imam ve halife O'dur. Kim O'na sarılırsa, hedefe ulaşır ve kurtulur.

Kim de O'ndan ayrılırsa yolunu kaybeder ve şaşkın kalır. O Benim gusül ve kefenleme işimi üstlenir. Borcumu eda eder. O iki torunum Hasan ve Hüseyin'in babasıdır..."







172- Hz. Ümmü Seleme'den: Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu duydum: "Hiç şüphesiz Ali, hak ile beraberdir. Hak da onunla... Onların bu beraberliği havuz başında Bana ulaşıncaya kadar asla bozulmaz."

173- Ammar b. Yâsir'den: Resulüllah'ın Ali'ye şöyle buyurduğunu duydum: "Ya Ali, Sen hak üzere olduğun halde, çok geçmeden azgın bir çete Seninle savaşacaktır. Kim o gün Sana yardım etmezse Benden değildir."

174- "Ali, Kur'an'la birliktedir. Kur'an da Ali'yle..."







175- Zeyd b. Sabit'ten: Resulullah buyurdu ki: "Hiç şüphesiz Ben, sizin aranızda iki halife bırakıyorum. Allah'ın Kitabı'nı ve Ali b. Ebi Tâlib'i. O sizin için Allah'ın Kitabı'ndan daha önemlidir. Zira Allah'ın Kitabı'nda olanları da size açıklayacak olan O'dur." 






176- Bir gün Resulüllah'la birlikte, O'nun kapısında oturuyorduk. Birden Fâtımâ'yı, Hasan'ı taşıdığı halde gördük ki şiddetle ağlıyordu.

Allah Resulü O'nu karşılayıp, "Allah gözlerini ağlatmasın, neden ağlıyorsun?" buyurdu. Ve Hasan'ı O'nun elinden aldı.

Fatıma şöyle dedi: "Ya Resulullah, Kureyş kadınları Beni ayıplayıp şöyle dediler. 'Baban seni malsız mülksüz bir fakirle evlendirdi.'

Bunun üzerine Allah Resulü şöyle buyurdu: "Seni Ben değil, Yüce Allah, semada evlendirdi. Ve buna Cebrail, Mikail ve İsrafil'i şahit tuttu.

Ey Fatıma, bil ki, Allah Teala yeryüzüne teveccüh edip oradan Babanı seçti. Ve O'nu peygamber olarak gönderdi. Sonra ikinci defa teveccüh etti. Ve bu sefer yaratıkların arasından eşin Ali'yi seçti. Ve O'nu da vasi olarak kararlaştırdı.

Ardından Seni yedi göğün üstünden Ali'yle evlendirdi. Bana da Seni O'nunla evlendirmemi ve O'nu kendime vasi ve vezir olarak seçmemi emretti.

Evet, Ali, kalbi en şecaatli olan, insanlardan en çok ilme sahip olan, insanlardan en güzel hüküm verebilen, insanlar içinden en önce iman eden, onların en cömerdi olan ve onlar içinden en güzel ahlaka sahip olan kimsedir."







177- İmam-ı Cafer-i Sadık'tan şöyle nakledilmiştir: "Eğer Allah, Emirü'l-mü'min'in Ali'yi, Fâtımâ için yaratmasaydı, Adem'den tutun aşağıya doğru insanlardan hiç kimse Fatıma'ya eş olamazdı."

178- İmam Hüseyin babası Ali b. Ebi Tâlib'den şöyle nakletmiştir: Resulullah Bana buyurdu ki: "Sen Cennete ilk girecek kimsesin." "Ya Resulallah" dedim, "Ben Senden de mi önce gireceğim?" "Evet" buyurdu.

"Sen Benim ahiretteki sancaktarım olacaksın, nasıl ki dünyada sancaktarımsın. Sancağı taşıyan ise önde hareket eder."







181- "Ya Ali, Sen Cennette Benim sarayımda kızım Fâtımâ ile birlikte olacaksın, O, Senin dünya ve ahirette eşin olacaktır, Ben de Senin arkadaşın."

Ardından Resulüllah şu ayeti okudu: "Köşkler, divanlar üzerinde karşı karşıya oturan kardeşler olacaklardır." (Hicr: 47). Onlar Allah için birbirlerini sevdikleri halde, birbirlerine bakacaklardır."

182- Resulullah Ali'ye hitaben: "Senin Cennetteki yerin, Benim evimin karşısında olacaktır."







183- Resulullah Ali'nin elinden tutarak şöyle buyurdu: "Ya Ali, Cennetteki menzilin, Benim menzilimin karşısında olmasına razı değil misin?" Hz. Ali, "Evet razıyım. Anam babam Sana feda olsun Ya Resulallah" deyince şöyle buyurdu: "Hiç şüphesiz Senin Cennetteki menzilin, Benim menzilimin önünde olacaktır."

184- Hz. Zeyneb, annesi Hz. Fâtımâ'dan şöyle naklediyor: Allah Resulü, Ali'ye baktı ve şöyle buyurdu: "İşte bu Cennettedir."