214- Buhari ve Müslim'in sahihlerinde rivayet şöyle nakledilmiştir: "Allah Resulü sancak hadisini (ashaba) buyurduklarında insanlar, "Acaba kime verecek sancağı" söylentileri ile sabahladılar.

Sabah açıldığında erkenden hepsi Resulüllah'ın yanına koştular ve her birisi sancağın kendisine verilmesini ümit ediyordu.

İşte o sırada Allah Resulü, "Ali nerededir?" diye seslendi. "O gözlerinden rahatsızdır" dediklerinde, "Peşine adam gönderin" buyurdu.

Yanına getirildiğinde Hz. Peygamber, kendi tükürüğünü O'nun gözlerine sürdü ve O'nun için dua etti. Böylece Hz. Ali iyileşti ve Resulüllah sancağı ona verdi."







215- Amr b. Abdived, Hendek günü (Müslümanları) savaşta teke tek meydan kapışmasına çağırdığında kimse ona müspet cevap vermedi.

Hz. Ali, "Canım Sana feda olsun ya Resulullah, Bana izin veriyor musun?" Allah Resulü, "Ama o, Amr b. Abdived'dir" buyurduğunda Ali, "Ben de Ali b. Ebi Tâlib'im" dedi. Ardından Resulüllah'ın izni ile Amr'ın karşısına çıktı ve onu öldürdü.







216- Hz. Ali bin atlıya bedel olan Amr b. Abdived'in karşısına çıkıp onu öldürdü. Ondan önce Allah Resulü Hz. Ali hakkında şöyle dua etmişti: "Allah'ım O'nu önünden ve arkasından, sağından ve solundan, yukarısından ve aşağısından koru."

217- Abdullah b. Mesud'dan: Ali, Amr b. Abdived'in karşısına çıktığında Allah Resulü şöyle buyurdu: "Bütün iman, bütün şirkin karşısına çıkmıştır."

Onu öldürdüğünde ise şöyle buyurdu. "Müjdeler olsun Sana Ey Ali, Senin bugünkü amelin öyle bir amel ki, bütün ümmetimin ameli ile tartılsa, Senin amelin onların ameline ağır basar."

218- Hz. Peygamber Hz. Ali'ye Amr b. Abdived'in karşısına çıkması için izin verdiğinde ve Ali onun karşısına çıktığında Allah Resulü şöyle buyurdu: "İmanın hepsi, şirkin hepsinin karşısına çıkmıştır."







219- Huzeyfe, Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu nakledilmiştir: "Ali'nin Hendek gününde vurduğu darbe, ümmetimin kıyamete kadar yapacakları amellerden üstündür."

220- Resulüllah şöyle buyurmuştur: "Ali'nin Hendek gününde Amr b. Abdived ile mücadelesi, ümmetimin kıyamet gününe kadarki amelinden üstündür."
221- İmam Câfer-i Sâdık babasından, o da İmam Zeynel Abidin'den Resulüllah'ın, Ali b. Ebi Tâlib'e şöyle buyurduğunu nakletmiştir:

"Ey Ebe'l Hasan, eğer bütün yaratıkların imanları ve amelleri bir kefeye ve senin Uhud Savaşı'ndaki amelin diğer bir kefeye konsa, hiç şüphesiz Seninki bütün mahlukata ağır basar.

Allah-ü Teala, Uhud gününde Seninle mukarreb meleklerine övündü. Gökten perdeyi kaldırdı ve Seninle Cenneti ve onda olanları aydınlattı. Senin dilinle alemler sevindi. Hiç şüphesiz Allah-u Teala, o güne karşılık Sana her peygamber, resul, sıddık ve şehidin gıpta edeceği bir karşılık verecektir."







222- İmam-ı Câfer-i Sâdık'tan babaları kanalı ile Resulüllah'ın şöyle buyurduğu nakledilmiştir:

Ben (Mirac Gecesi'nde) göğe çıkarıldığımda, Rabb'im Ali hakkında Bana şu üç kelimeyle açıklamada bulundu. Ve "Ya Muhammed" diye Bana hitap edince, Ben, "Emrine amadeyim ey Rabb'im" dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Ali muttakilerin imamı, yüzü akların önderi ve mü'minlerin reisidir."







223- İmam Câfer-i Sâdık, babasından, o da babalarından Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu nakletmişlerdir: "Ben göğe götürüldüğüm gece, Rabb'im Benimle konuşup şöyle buyurdu: "Ey Muhammed". Ben de "Emrine amedeyim Ey Rabb'im" dediğimde şöyle buyurdu: "Ali, Senden sonra Benim halk üzerindeki hüccetim, Bana itaat edenlerin imamıdır.

O'na itaat eden Bana itaat etmiştir. Ve kim O'na karşı gelirse, Bana karşı gelmiştir. O'nu ümmetin içinde tayin et ki, Senden sonra O'nunla hidayet bulsunlar."

224- Resulüllah buyurdu ki: "Ben korkutucuyum. Ali ise hidayet edendir. Ya Ali, Seninle hidayet arayanlar, hidayet bulacaklardır." (Kaynaklar için bakınız Prof. Dr. Haydar Baş İmam Ali eseri)