Anasızlık

Elli bir yaşında anasız kaldım

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Güz gülleri gibi sarardım soldum

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Yokuşları düz eyleyen anamdı

Mevsimleri yaz eyleyen anamdı

Ağrıları az eyleyen anamdı

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

O öpseydi sancılarım geçerdi

O öpseydi hep güllerim açardı

Gönlüm kanatlanır göğe uçardı

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Eşini dostunu hiç unutmazdı

Ben eve gelmeden asla yatmazdı

Yatsa bile gözü uyku tutmazdı

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Beş kardeşi çile ile büyüttü

O bizleri yaşayarak eğitti

Hayat değirmeni yaman öğüttü

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Meşhurdur “anasızlar anasızlar”

Gerçekten “her yaraya ana sızlar”

Andıkça derinlerde yaram sızlar

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

 “Ana başa taç imiş” kesinlikle

 “Her derde ilaç imiş” kesinlikle

“Yeri doldurulmazmış” kesinlikle

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Savaşa yol veren beni dinlesin

Anasızlık neymiş benden dinlesin

Bulsun bir anayı onu dinlesin

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Keşke ölmeseydi burda olsaydı

Başını göğsüme bir yaslasaydı

Her sabah namaza o sesleseydi

Beşikte kundakta kalmış gibiyim

Anasız geçiyor hafta aylarım

Hasretimi esen yele söylerim

Karaca der paşalarım beylerim

Beşikte kundakta kalmış gibiyim.