Aylardan Muharrem

Aylardan Muharrem gönüller mahzun.

Aylardan Muharrem keder katar katar ve elem alemlere denk.

Aylardan Muharrem gözler bulut bulut dereler coşkun ve Fırat bir kez daha pişman akıyor.

Hüseyin'e bir yudum, onun Ali'ciğine bir damla pay ayıramamışsa onun Fırat'lığından ne çıkar?

Aylardan Muharrem, sanki Muharrem hilali yine o dehşetli, o korkunç, o utanç verici sahnelere şahit olurum korkusuyla doğup-doğmamakta mütereddit.

Kameri takvimin başlangıcı olan Muharrem hilali, diğer hilallere göre daha mahzun, daha mahcup, daha mustarip ve daha pişman doğuyor.

Daha on günlük hilal iken keşke o dehşete, keşke o vahşete, keşke o korkunç cinayetler silsilesine şahit olmasaydım dercesine çekingen…

Aylardan Muharrem yürekler yangın yeri, hassas gönüller hüzünle dopdolu ve dünyayı sarsan, dünyayı birkaç defa tartacak ağılıkta olan o eşsiz acının yıldönümünde gözyaşları birer çağlayan.

Aylardan Muharrem milyarlarca göz var durmadan ağlayan.

Aylardan Muharrem bacı Zeyneb'in, hala Zeyneb'in, ana Zeyneb'in, Fatıma ananın kızı Zeyneb'in dünya gezegenine ağır gelen acılarını ve elemlerini bir nebze paylaşmak isteyen, analarımız, bacılarımız, kadınlarımız, kızlarımız ve gelinlerimiz, bu günlerde deli-divane durumundalar.

Aylardan Muharrem, Kerbela çölünde Peygamber evladına bir yudum suyu, bir nefes hayatı çok gören, geniş dünyayı o kutlu kafileye dar eden mel'unlara, yedi iklim dört bucaktan sağanak sağanak lanetler yağıyor.

Aylardan Muharrem, her Muharrem'de olduğu yine cümle Mü'minlerin yadına düştü; Hz. Hüseyin'in

Kerbela çölünde attan düşmesi, alçaklar tarafından düşürülmesi…

"Hasanım ağu içti, leb-i sükker ah çeker

Hüseyin attan düştü, kime şikar ah çeker

Nerde kalmış acaba, bak zülfikar ah çeker

Ali'nin on bir oğlu, yerde yatar ah çeker

Fatma ana ciğeri sızlar sızlar ah çeker

Hüseyin attan düştü, sahra-i Kerbela'ya

Cibril kurban haber ver Sultan-ı Enbiyaya."

Aylardan Muharrem, teller dertli acı çalar, diller dertli zor döner ağızlarda, yeller dertli dört bir yana ıstırap savururlar, çöller dertli acılardan tepeler oluşur, dağlar oluşur…

Aylardan Muharrem, bırak çorba pişirmeyi de bu tarifsiz acılarla sen pişmeye bak, Zeyneb ananın yürek yangınını duymaya çalış, küçücük Rukayye'nin, küpesi çalınırken kulağı koparılan yavrunun arşa yükselen feryadına kulak ver.

Aylardan Muharrem…