“Bayram olmuş seyran olmuş bana ne”

Şairler, edipler, özellikle de halk ozanları, yaşadıkları devrin, bağrında mücadele ettikleri sosyolojinin çok net fotoğrafını çekerler ve sonraki kuşaklara aktarırlar.

Biz, o söz ve saz ustalarının eserlerine bakarak, geçmişten dersler çıkartırız ve geleceğimizi de ona göre şekillendirmeye çalışırız.

Geçmişten ne kadar ders çıkarttığımız ve geleceğimizi de ne derece şekillendirdiğimiz elbette tartışılır, tartışılmalıdır ve yanlışların tekrarlanması engellenmelidir.

Bayram olmuş seyran olmuş bana ne' şiiri Aşık Reyhani'nin hem yaklaşık elli sene evvel yazıldığında hem de sonraki devirlerde çok okunan ve çokça dinlenen şiirleri arasındadır.

Üzerinden yarım asır geçmiş olmasına rağmen bugün okuduğumuzda, onun dertli sesinden dinlediğimizde görüyoruz ki elli sene içinde bu ülkede pek değişen bir şey olmamış, hatta mümkün olsa da Reyhani başını mezardan kaldırsa ve bu güne dair bir tespit yapsa aşağı-yukarı aynı mısraları söylerdi diye düşünüyoruz.

Aşağıda okuyacağınız her bir dörtlük, günümüz yoksulluğunun, geniş kitlelerin yoksulluktan ötürü yaklaşan bayrama ilgisizliğinin dillendirilmesidir ve hiç tartışmasız milyonlar bu dörtlükleri okuduğunda ya da bir sanatçının yanık sessinden dinlediğinde; 'rahmetli Reyhani elli sene evvel tam da bizi anlatmış, bizim perişan halimize tercüman olmuş' diyecektir.

Bu bayram arifesinde, bu mübarek günlerde tüm geçmişlerimizi rahmetle ve minnetle yad ediyoruz ve sizleri söz konusu şiirle baş başa bırakıyoruz:

Çarşambayı Perşembeyi unuttum

Bayram olmuş Seyran olmuş bana ne

Üç yüz altmış beş gün hep oruç tuttum

Bayram olmuş seyran olmuş bana ne

Ben ki bu ülkenin yaslı kuluyum

Ben ki kırık sazın paslı teliyim

Ben ki içi dışı keder doluyum

Bayram olmuş seyran olmuş bana ne

Ben ki sarayıma halı döşemem

Ben ki memur değil tatil yaşamam

Ben ki diskotekte içip coşamam

Bayram olmuş seyran olmuş bana ne

Ben ki Reyhaniyim özel susamam

Rüzgâr olup yar eline esemem

Ben hacı değilim kurban kesemem

Bayram olmuş seyran olmuş bana ne