Beklentilerim

Türkiye büyük devlettir. Evet, yüz ölçüm olarak büyüktür. Nüfus olarak da büyüktür. Bu yaklaşıma itiraz edecek kimse yok.  Ancak ilerlemiş uluslarla karşılaştırırsak gelişmişlik açısından hiç de büyük devlet olamadık. Siyasal, ekonomik, eğitim, sağlık ve savunma açısından arzu edilen düzeye ulaşamadık. Öncelikle demokrat olamadık. Hukuk, insan hakları, gelir dağılımı yönünden çok gerilerde kaldık.

Cumhuriyet döneminde elde edilen kazanımları mirasyedi gibi sattık savdık. Sattıklarımızın çoğunu yabancılara sanki bağışladık. Keyfi uygulama, keyfi harcama ve hesap vermeme bizi olumsuza sürükledi.

Türkiye, siyasal yönden de demokratlaşamadı. 20. yüzyılın gerilerinde yolumuza devam ediyoruz. İktidara gelenler, "Dediğim dedik, çaldığım düdük" yaklaşımında ısrarcı olunuyorlar.

Aslında seçim yasası demokrat olsa bazı olumsuzluklar giderilir. Çünkü partiler kendi içlerinde demokrat değiller. Her partide lider egemenliği vardır. Milletvekillerini lider belirler, komisyonlara gidecek kişileri de lider seçer. Böyle bir sistemden özgür davranış bekleyemezsiniz.

Birey, çocukluğunu sevgiyle yaşamamışsa, duygularını, isteklerini büyüklerine iletememişse gelecekte o insandan demokrat olmasını, hoşgörülü davranmasını bekleyemezsiniz, beklerseniz yanlışa oynamış olursunuz. Bir de bu ruh haliyle yetişmiş insanlar bir partinin başında ise, hele hele iktidar koltuğunda oturuyorsa bu bireyden demokratlık beklenebilir mi?

Ekonomik açıdan çöktük. Orta sınıf yok oldu. Toplumun yüzde yetmişi açlık sınırının altında, yüzde 10'u mutlu azınlık olarak yaşamını sürdürüyor. Bu durumda  ekonomiyi iyi göstermek kendimizi kandırmak olur. Sanayi üretimi istenilen düzeyde değil, tarımsal üretim arzu edilen biçimde gitmiyor. Ne yazık ki tarımsal üretim için yeterli çaba yok. Üretici ürettiği ürünü ederine satmıyor. Üretim bizde bitti gibi. Ülkemiz yedi bölgeye ayrılmıştır. Her bölgede farklı iklim ve farklı ürünler yetiştirilir. Ama üreticinin ürettiği ürünler değerlendirilmedi. Kısaca dışa bağımlı ülke durumuna getirildik.

Bize okul lazım. Soran, sorgulayan, üreten öğretmen lazım. Köylümüzü, işçimizi, esnafımızı bilinçlendirecek eğimcilere gereksinim vardır. O zaman toplum, kendi yönetimlerini bilinçli seçer. Ürettiğini doğaya uygun olarak üretir. Ürettiğini satacağı kooperatifler kurar ve tarladan tüketiciye ulaştırır. Üretici malını değerlendirir, tüketici gereksinimlerini ucuza elde eder.

Bizlerin yönetimden beklentilerimiz vardır. Toplumumuzun çağdaş toplumlar düzeyinde olmasını bekliyoruz. Tarımda, sanayide, hayvancılıkta dışa bağımlı olmaktan kurtulmasını bekliyoruz. Kendi örf ve âdetlerimizi yozlaştırmadan çağdaş eğitim bekliyoruz. Çocuklarımızın, torunlarımızın geleceğini devlet güvencesinde olmasını bekliyoruz. Bu beklentilerimiz, her gelişmiş ülkenin olmazsa olmazlarıdır.

Korkmayalım kimse bizi kıskanmıyor. Kimse bize özenmiyor. Hele hukuk devleti özelliğini kazanmış ve bu güzelliği yaşayan ülkeler bizi hiç mi hiç kıskanmıyor. Yüzümüzü bilime, tekniğe, hukuka çevirmediğimiz sürece bizi kimse kıskanmaz. Topraklarımızı, yer altı zenginliklerimizi kendimiz işletmediğimiz sürece de bizi  büyük devlet görmez ve görmüyor da.   

Beklentilerim çok mu yoksa?