Bitmeyen dostluklara...

İnsanlardan farklı olayım diye bir düşünce aklınızdan geçer mi? Mesela bazı insanlar vardır, onlarla ilk karşılaşmanızda dostluk, vefa, biraz espritüellik, biraz başkalık fark edersiniz. O kişiyle çok iyi anlaşabileceğiniz hissi sizde uyanır. Hatta ve hatta o kişiyle yakınlık kurduğunuzda hayatı başka türlü algılayacağınızı, giderek huylarınızın güzelleşebileceğini ve aklı başında bir insan olabileceğinizi zannedebilirsiniz.Gerçekten hayatta böyle hikayeler yaşanmıştır, hatta konusu insanın değişimi ve gelişimi olan filmler çekilmiştir. Sizlere kendime "ayna" olarak seçtiğim yurttaki bir oda arkadaşımdan bahsetmiştim. Görüşmeyeli on beş-yirmi sene oluyor. Biliyorum ki; o hala sevdiği insanlara mektuplar yazıyor, göndermediği bu mektupları ara sıra açıp, okuyup ağlıyor. Ben de kütüphanenin tozunu alırken ara sıra onun attığı kartlara bazı defterlerin içinde rastlıyor, aynı duygularla hüzünleniyorum.Bir insanla dost olmak kolay değil, dost olduktan sonra onu unutmak ise dostluk kurmaktan daha zor. Sevgi bağlarını güçlü örebilen insanlar vardır, onlarla zamanın nasıl geçtiğini bilmezsiniz, birlikte derinlere dalar, beraber doruklarda gezinirsiniz. Sizin aklınıza takılan her hangi bir şey onun da aklına takılmıştır, farklı bakış açıları geliştirmişsinizdir fakat bir yerlerde, bazı frekanslarda buluşursunuz. İyi dostluklar kurabildiğimiz insanlar bize benzeyen insanlardır biraz.Dostluklarımızı dostluklar yapan bizim onları korumadaki titizliğimizdir. "Bir gönül yıktın ise / Bu kıldığın namaz değil." Dost belki de seni olduğun gibi kabul etmeye en yakın bir insandır. "İyi günde buradasın dar günde yoksun neden?" diyemeyeceğiniz insandır. Dost yanındayken rahat hissettiğiniz insandır.Sizlere yukarıda toz alırken rastladığım defterden bahsetmiştim, on dokuz yıl önce o deftere karalanmış bir şeyler: "Sonbaharda göç eden kuşları gördüm sürü sürü? Ve ağaçların o rengarenk ahenk içinde kış gecelerinde konuşan dallar ve baharın alkış tutan yapraklarını gördüm. Gülüşün en sahtesini gördüm. İnsanlara yalan söyledim diyemem. Konuşmak çok zor değildi lakin zor olsa da gülümsemeye çalıştım. O da bir şey?" Unutmadan "Evler ve insanlar" yazısını hâlâ yazamadım.