Böyle bir acıya azdır bin destan

Bu sayfayı takip eden değerli okuyucularımızın fark ettikleri üzere, deprem olduğu günden itibaren, yaklaşık kırk gündür deprem yazıyoruz.

Elbette daha çok yazılmalı ve daha çok konuşulmalıdır.

Bizden sonraki kuşaklar, bu ülkenin çeşitli tarihlerde yaşadıkları acıları, kayda geçirilen bu yazılardan, destanlardan ve ağıtlardan öğrenecekler.

Daha önce yayınlanan bir yazımızda işaret ettiğimiz gibi, 1939 Erzincan depremini biz, Zaralı Halil'in yanık sesi ile söylediği ağıtlardan öğreniyoruz ve hatırlıyoruz.

1966 Muş/Varto depreminde yaşanan acıları, 1983 Erzurum, 1992 yine Erzincan ve büyük kayıpların yaşandığı 1999 Marmara depremlerindeki acıları ve sancıları şairlerin şiirlerinden, halk ozanlarının ağıtlarından takip ediyoruz ve hatırlıyoruz.

Kapladığı geniş coğrafya, yıkıp geçtiği ondan fazla vilayet, ilçeleri ve köyleri ile berber düşünüldüğünde yaşanan on binlerce can kaybı açısından bakıldığında daha öncekilerin hiçbirine benzemeyen 6 Şubat 2023 depremleri, her bakımdan daha çok yazılmayı, daha çok konuşulmayı ve daha çok kayda geçmeyi hak ediyor.

Kırkıncı gününü geçtiği halde hala yeterli derecede çadırların ulaşmadığı, hayatta kalanlara insanca yaşayacakları barınma ve beslenme şartlarının hazırlanamadığı, en ince ayrıntılarına varana kadar yazılmalı ki, gelecek nesiller ders alsınlar, ibret alsınlar da aynı hatalara düşmesinler.

Bugün artık saklanamaz bir gerçek var ki, deprem öncesi alması gerektiği halde almadığı tedbirler, ilan ettiği imar barışı sebebi ile sebep olduğu çarpık yapılaşmadan ötürü, yol açtığı saysız can ve mal kayıpları sebebi ile mevcut iktidar deprem gündeminden hızla çıkılmasını istiyor.

İktidarın, deprem gündeminden hızla çıkılmasını istemesinin ana sebeplerinden biri de kuşkusuz, deprem sonrasını hiç ama hiç iyi yönetememiş olması, arama kurtarmadaki organize bozukluğundan ötürü can kayıplarının ne yazık ki hızla artmış olmasıdır.

Dünümüz, günümüz ve yarınlarımız, yarınlardaki nesillerimiz adına ısrarla yazmak… Yazmak… Yazmak…