Bu resim şimdilerde tüm ülkeyi resmediyor

Hangi ressamın hangi çalışmasından bahsediyorsun diye sormakta haklısınız.

Resim konusunda bir uzmanlığım olmadığı için her hangi bir ressamdan ve resimden söz etmem had bilmezlik olur, bahsedeceğim resim şairin mısralarıyla, çok şaheser dörtlükleriyle çizdiği resim.

Erzurumlu Âşık Reyhani belki yarım asır evvel doğup büyüdüğü Erzurum'u ve çevresini, o diyarda yaşayan insanların yoksulluğunu, çektikleri çile ve meşakkatleri ve her şeye rağmen ellerindeki tek limonu bile komşularıyla paylaşma hassasiyetlerini BU DAĞDA şiiriyle resmetmiş ve zaman dönmüş dolaşmış bu gün o resim tüm ülkenin ortak resmi olmuş.

Açlık sınırının 40, yoksulluk sınırının ise 120 bin TL'ye dayandığı, ovalarında ve yaylalarında hayvan sürülerinin yıldan yıla azaldığı ve etin kilo fiyatının binlerle ifade edildiği bir zamanda, bu zamanda ister istemez bu şiiri bir kez daha hatırladık ve hatırlatma ihtiyacı duyduk, dileriz ki yöneticiler şapkalarını önlerine koyup uzun uzun düşünürler de; 'BİZ KİMİZ VE BU HAL NEYİN NESİ?' sorusunu kalın harflerle sorarlar.

BU DAĞDA

Bir keçe bir kaval bir garip çoban

Yıllar geldi geçti yatar bu dağda.

Gündüzü karanlık gecesi zindan

Ne zaman bir şafak atar bu dağda.

Bu dağdan bir yolcu ermez menzile

Bu dağın derdi çok her günü çile

Güz gelende kuşlar gider sahile

Yalınız bir karga öter bu dağda.

Üstelik dağların kalkmıyor karı

Senede bir aydır bütün baharı

Çok zengindir bu dağların tüccarı

Sabır alır şükür satar bu dağda.

Rüzgârlardır habercisi postası

Ağlamaktır türkü ile bestesi

Eksik olmaz bu dağların hastası

Bir limon kırk cana yeter bu dağda.

Mebus bey gelmez ki bu dağda gezek

Bu manalı dağın sırrını çözek

İki hisli taşla bir de yaş tezek

Ne yanar ne söner tüter bu dağda.

Nedense bu dağlar kalmıyor karsız

Ovasında binalar var imarsız

Nef'i sürgün oldu Emrah mezarsız

Bir gün Reyhani de yiter bu dağda.