Bu tanımın neresindeyiz?

Günde bir, belki de bir kaç kez tartıya teraziye çıkanlarımız var, kaç kilo almışız ya da kaç kilo vermişiz merakını gidermek için.

Günde sayısız defa ve her vesile ile aynaya bakıp şekil ve şemailini, saçını perçemini gözden geçirenlerimiz var ki normal bir davranıştır ve de olmalıdır.

Dış görünüşümüzü, şekil ve şemailimizi ilgilendiren bu tür günlük ve anlık kontrollerimizi yaparken, içimizi, iç dünyamızı, iç dünyamızdaki gelişmeleri, ilerlemeleri ya da gerilemeleri kontrol etmek için de bakmamız gereken aynalar ve çıkmamız gereken tartılar-teraziler vardır elbette.

Bunlardan sadece birini hatırlatmak istiyoruz ve hep beraber bu tartıya çıkmamızı, bu aynanın karşısına geçmemizi teklif ediyoruz:

 "Gerçek müminler ancak o kimselerdir ki yanlarında Allah zikredilince kalpleri ürperir, kendilerine O'nun ayetleri okununca bu, onların imanlarını artırır ve yalnız Rab'lerine güvenip dayanırlar." (Enfal:2)

Şimdi hep birlikte bakışlarımızı öz benliğimize yönelterek kendi kendimize soralım; biz bu tanımın neresindeyiz?

Burada bahsi geçen ürpertiden ne kadar nasiptarız?

Bu Kur'an ayetinde sözü edilen, 'Allah'ın ayetlerini işitince imanları ziyadeleşir' hasletiyle ne kadar hemhal durumdayız?

İşte ayna, işte tartı ve işte terazi…

Kendi öz nefsimizden başlayarak, aileden, komşulardan, mahalleden, kullandığımız cadde ve sokaklara doğru, merkezden muhite doğru bir göz gezdirelim ve 'Allah lafzını duyunca kalpleri ürperen, ürpermesi gereken' fertlerin oluşturduğu toplum böyle bir toplum mu olmalıdır muhasebesini kendi içimizde yapalım.

Tabandan tavana doğru, en tepedeki yöneticilerden en aşağıdaki halka doğru, yaşadığımız toplumda cereyan eden olayları ve bu olaylar karşısında meydana gelen tepkileri mercek altına alarak bir bakalım ki sözü edilen ürpertiden serpintiler var mı cemiyette?

Başımızı iki elimizin arasına alarak ciddi ciddi soralım; biz bu tanımın neresindeyiz?

Allah lafzını duyunca yüreğimizde bir ürperti duyuyor muyuz ve Kur'an ayetlerini okuyup dinleyince imanımızda bir artış oluyor mu?

Hissettiğimiz ürperti ve iman ziyadeleşmesi, hayatımıza ve insanlarla ilişkilerimize ne kadar yansıyor?

Gerçekten biz bu tanımın neresindeyiz?