Bu ülkenin öğretmenleri açlık grevindeyse

Bize verilen sözler tutulmadı diyerek, çamura saplanan hayat arabamıza el atılmadı diyerek, haklarımızın yenilmesi karşısında kaşlar çatılmadı diyerek, bize reva görülen çile ve ıstıraplar arşa dayanmışken kimseler bize katılmadı diyerek, çaresizliğin son noktasında yükselttiğimiz sesimize kimseler ses katmadı diyerek öğretmenler Başkentte günlerdir açlık grevindeyseler…

Bu ülkenin Milli Eğitim Bakanından başlayarak ister aşağıya doğru sayın, dilerseniz yukarıya doğru sayın, etkili ve yetkili isimleri alt alta sıralayın artık hiç birinin bundan sonra söyleyeceği bir sözün hiç bir önemi kalmamıştır.

Bakanlığının kapısına kadar gelip dayanan öğretmenlere çıkıp iki teselli edici söz söylemeyen, birer çay ısmarlamayan, günlerden beridir güneşin altında yürekleri yangın yerine dönen bu genç insanlara bir yudum suyu, bir tebessümü çok gören yetkililere, makam, mevki ve koltuk sahiplerine tesir edecek bir söz dahi ne yazık ki kalmamıştır.

KPSS'den en yüksek puanları aldıkları halde mülakat mağduru durumuna düşürülen ve atanmayan, atanmadıkları için de özel okullarda karın tokluğuna çalışmak zorunda kalan binler, on binler feryat ettiler, çığlık attılar seslerini duyuramadılar ve son çare olarak açlık grevine başvurdular.

Vicdan sahibi olduğunu düşünen her vatandaş lütfen elini vicdanına koyup bir düşünsün, bu mesele sadece söz konusu mağdur öğretmenlerin, onların yakın akrabalarının ve çoluk-çocuklarının meselesi midir?

Her defasında, her vesile ile gündeme gelen ve heba edilen, ayaklar altına serilen, adeta paspas yapılan emek ve alın teri seksen beş milyonun ortak değerleri değil midir ve bu emek sömürüsüne, alın teri sömürüsüne daha ne zamana kadar partizanlık saikiyle sessiz kalınacaktır?

Bu ülkenin tam orta yerinde, başkentinde açlıktan renkleri uçmuş benizleri solmuş genç öğretmenlere, bizzat eğitimden sorumlu olması gereken Eğitim Bakanının diyeceği bir çift sözü yok mudur?

Öğretmenler açlık grevindeyse varın ülkenin halini siz hesap edin, ne büyük bir felaketin eşiğinde olduğumuzu düşünün ve ürperin.