Buna da şükür!

İnsanlar tarih boyunca ne acılardan, ne yokluklardan, ne sıkıntılardan geçmişler. İnsan şöyle bir kıyas yapınca gerçekten görebiliyor. Hz. Peygamberin bile karnına taş bağladığı günler varsa bizler gerçekten şanslı bir neslin evlatlarıyız. Kısacası şükredecek çok şeyimiz var.İnsanın karşılaştığı sıkıntılar onu tefekküre yönlendiriyor. Ve bazı koşullar arasında kıyas yapmanın zorunluluğunu hatırlatıyor. Böylece haline şükretme olgusu aklımıza geliyor. Uzun zamandır yeryüzünde yaşıyorum, ikamet ediyorum ancak “Buna da şükür!” sözünü yeni yeni kullanmaya başladım. Onu da bir başkasından duydum ve kulağıma çok hoş geldi. Hani içinde şükür var ama aynı zamanda sabır da telkin eden harika bir söz dizimi. Şu anda size öyle gelmemiş olabilir, ancak ben bu söze maden bulmuşçasına sarıldım.Şunu anladım ki, insan bazı kelimeleri veya kelime gruplarını ihtiyaç hâsıl olduğunda kullanmayı akıl ediyor. Gerçekten yerli yerince kullanmaya başlıyor. Mesela hakikaten “Her işin başı sabır” imiş. Sabır tadı acı fakat şifa veren ilaç gibi. Ömrünüzde hiç acı ilaç içtiniz mi? Bazılarında sadece birkaç saniyelik bir sıkıntı ve sonunda yürek ferahlatan şifa var.“Buna da şükür!” sözünü kullanmak biraz da alçak gönüllü olmayı gerektiriyor. Alçak gönüllü olmak da zamanla öğrenilebiliyor. İşin içinde bir de “razı olmak” var. Bu üç kelimelik sözün içinde sabır, alçak gönüllülük ve razı olmuşluk var, harika değil mi?İnsanlar tarih boyunca nelere sabrettiler işkenceler, savaşlar, ekonomik zorluklar, duygusal depremler ve niceleri… Mümin olanlar sabırlarına karşılık mükâfatlar almışlardır, alacaklar… Ve sabır onlara çok şey öğretmiştir. İmanları güçlenmiştir, en önemlisi budur değil mi? Bizlere en çok lazım olan son nefeste kâmil bir iman bunun da bir bedeli olmalı.Yazının temposu oldukça düşük, şu anki ruh halini yansıtıyor, gönlün yazı varmış, kışı varmış öyle diyorlar. İnşallah yine cûşa gelmiş yazılar yazarız. Allah’a emanet ediyorum sizleri…