Cemel Savaşı’nda Hz. Hasan

Prof. Dr. Haydar Baş Hocamızın 'İmam Hasan' eserinde, Cemel Savaşında Hz. Hasan'ın rolü hakkımda şu bilgilere yer veriliyor:

"Hz. Hasan Cemel Savaşı'nda babası İmam Ali'nin yanında cephenin önünde çarpışıyordu. Hz. Ali'nin en cesur ve yiğit adamlarını geçip düşman kalbine saldırıyordu." (Menakıb-i Ali b. Ebi Tâlib, İbn-i Şehraşub, c.4, s.21).

Hz. Ali Hz. Hasan'ın Cemel Savaşı'ndaki heyecanını gördüğünde etrafındakilere şöyle demişti: "Bu çocuğu tutun, beni yıkmasın. Onların ölümüyle Resulüllah'ın soyunun kesilmemesi için bu ikisini (Hasan ve Hüseyin'i) ölümden sakınıyorum!" (Nehcü'l Belaga, s.235).

Cemel Savaşı sona erdikten sonra İmam Ali bir ay Basra'da kaldı. Arkasından Kûfe'ye gitmek üzere oradan ayrıldı. Giderken şehrin yönetimini Abdullah b. Abbas'a bıraktı. Muaviye ve destekçilerine karşı savaşmak üzere hareket etmeden evvel Kûfe'de birkaç ay kaldı. Allame Meclisi'nin "el-Aded" adlı eserinde naklettiğine göre bazı Kûfeliler İmam Hasan'ı zayıf deliller göstermek ve etkili konuşma yapmak konusunda yetersiz kalmakla suçladılar. (Zendeganiy-i İmam Hasan-ı Mücteba, Seyyid Haşim Resuli, s.138).

İmam Ali bunları duyunca oğlu İmam Hasan'ı Kûfe halkı önünde bir konuşma yaparak söz konusu iddiaları çürütmeye çağırdı. İmam Hasan da babasının bu davetini kabul etti. Ve Kûfe halkından oluşan bir kalabalık karşısında bir konuşma yaptı. Ve şunları söyledi: "Ey insanlar! Rabbinizden akıl öğrenin, 'Yüce Allah Adem'i, Nuh'u, İbrahim oğullarını, İmran oğullarını, bütün insanlar üzerine önder olarak seçti. Bunlar birbirinden türemiş tek kuşaktır. Allah her şeyi işitir, her şeyi bilir.' (Âl-i İmran, 34).

Bizler, Adem'den türeyen bir zürriyet, Nuh'tan gelen bir aile, İbrahim'e dayanan seçkinler topluluğu, İsmail'den gelen bir soyun mensupları ve Muhammed'in Ehl-i Beyt'iyiz.

Bizler sizin aranızda yükseltilmiş gök, düzleştirilmiş yeryüzü, ışık saçan güneş, yağı kutsanmış, ne doğuya ve ne batıya bakan zeytin ağacı gibiyiz. Peygamber bu ağacın kökü, Ali dalı ve Allah'a yemin ederim ki, bizler de meyveleriyiz. Kim bu ağacın dallarından birine tutunursa, kurtulmuş olur. Kim de bu ağacın dallarından ayrı düşerse ateşe yuvarlanır…"

İmam Hasan konuşmasını bitirdikten sonra İmam Ali minbere çıktı. Ve halka şöyle dedi. "Ey Allah Resulü'nün oğlu! Bu insanlara karşı hüccetini ortaya koydun. Sana itaat etmelerinin gerekliliğini ortaya koydun. Sana karşı çıkanların vay haline!" (Biharu'l Envar, c.43, s.358)."