Dertliyiz derman bekleriz

Dertli kullarız derman bekleriz dertlerimize.

Yaralı kullarız merhem bekleriz yaralarımıza.

Tabiplerin derman bulamadıkları, merhem süremedikleri ama içten içe bizi kemiren gizli yaralarımızı elbette sadece "bize şah damarımızdan daha yakın olana" arz ederiz.

Bizi; "Ne güzel Mevla ne güzel vekil" olan Yüce Yaratıcıya kulluktan uzaklaştıran dertlerimiz… Fıtratımızı bozup bizi birbirimize düşüren dertlerimiz…Hesabı-kitabı, mizanı-teraziyi, yani yerin altını unutturan dertlerimiz…Aklımızı başımızdan alan, dertten derde salan, bir süre sonra bizleri tanınmaz kılan dertlerimiz…

Mahzun kullarız hüznümüzü arz ederiz sadra şifa, gönüllere ferahlık ihsan edene.

Yağmur-yağış bekleriz, rüzgârlara ferman buyurup bulutları sürenden, bulutlardan bütün bir yeryüzüne abıhayat dökenden.

Dertliyiz derman bekleriz, Eyüp Peygamberin beklediği kapıdan.

"Eyyûb'u da hatırla! Hani Rabbine, 'Başıma bir belâ geldi. Sen, merhametlilerin en merhametlisisin' diye niyaz etmişti." (Enbiya: 83).

"Her kulun bir derdi var/Bana Allah'ım gerek" diyerek iki büklüm baş eğeriz, yaş dökeriz, ağlayan bulutlar misali.

Yakub Peygamber misali hüznümüzü, elemimizi ve kederimizi o Yüce Yaratıcıya arz ederiz, kemali edep ve hürmetle:

"Allah'a yemin ederiz ki, Yusuf'u anıp durman seni bitkin düşürecek veya helak olacaksın, dediler. Yakub, 'Ben üzüntü ve tasamı yalnız Allah'a açarım. Allah katından, sizin bilmediklerinizi bilirim' dedi." (Yusuf: 85-86).

Kullarız ferman bekleriz, cümle kulların, kulluğun farkında olan kulların bekledikleri kapıdan.

Çiftçiyiz harman bekleriz, tohumu toprakla buluşturup, alın terini de yağmurlarla harmanlayan eli nasırlı kulların bekledikleri kapıdan.

"Derde derman Sendendir

Emr ü ferman Sendendir

Elbet eman Sendendir

Cemi günahlarımıza estağfirullah."