Diyelim ki…

Sahip olduğunuz bütün imkanları ve yetkileri kullanarak, sizinle koşu yarışına katılacak olan rakiplerinizin ayaklarını bağladığınızı farz edelim, doğal olarak ipi ilk göğüsleyen siz olacaksınız ama bu sonucun izahını rakiplerinize, kamuoyuna ve vicdanınıza nasıl yapacaksınız?

Diyelim ki, sergilediğiniz bu hileyi, çok açık olan bu haksızlığı görüp gösterecek olan, fark edip yazacak olan, haber alıp haberleştirecek olan habercilerin kalemlerine, kameralarına ve türlü cihazlarına el koyup duyulmasını engellediniz, peki bu durumu en yakınlarınıza, mesela çocuklarınıza, mesela kendinize nasıl anlatacaksınız?

Bir tarım arazisi düşünelim ki, birçok insanın o alanda irili-ufaklı tarlaları, çayırları var ve o alanı sulayacak olan bir su kanalı yapılmış, siz gücünüzü, yetkinizi ve etkinizi kullanarak suyu kendi tarlanıza bağlamışsınız, su gece-gündüz sizin tarlanıza, çayırınıza akıyor, haliyle kırk dereceleri aşan sıcak ortamda sizinki yemyeşil, diğerleri ise sapsarı ve kupkuru olacak.

Bu durum, bu görüntü sizin sevincinizi mi artırır yoksa içten içe bir yangına, bir sızıya mı sebep olur?

Birilerinin otu-ekini susuzluktan ötürü yanıp kavrulurken sizinkinin yemyeşil olması, sizin başarınızın, sizin becerinizin göstergesi mi yoksa başka şeylerin göstergesi mi sayılmalıdır sizce?

Suyu bendinden, suyu kaynağından kendi tarlanıza, çayırınıza bağlamayı becerdiniz ve bu durumu kitlelerden, komşulardan gizlemeyi de başardınız diyelim, peki şöyle bir manzara karşısında 'B' planınız ne olabilir?

"Görmüyor musun? Bak Allah bulutları sevk ediyor, sonra birleştirip yoğunlaştırıyor ve üst üste yığıyor. Bir de bakıyorsun bu bulutların arasından yağmur yağdırıyor. Ayrıca dağ gibi bulutlardan DOLU yağdırıyor ve dilediğini bu dolu ile cezalandırıyor, dilediğini de ondan koruyor. Bu bulutların şimşeğinden çıkan parıltı ise, neredeyse gözleri alıp görmez ediyor." (Nur: 43).

"Kendisiyle konuştuğu arkadaşı ona, 'Seni topraktan, sonra nutfeden yaratanı, sonunda de seni insan kılığına koyanı mı inkar ediyorsun? İşte O benim Rabbim olan Allah'tır. Rabbime kimseyi ortak koşmam. Bahçene girdiğin zaman, her ne kadar beni kendinden mal ve nüfus bakımından daha az buluyorsan da, maşallah, kuvvet ancak Allah'a mahsustur demen gerekmez mi? Rabbim, senin bahçenden daha iyisini bana verebilir ve seninkinin üzerine gökten bir felaket gönderir de bahçen yerle bir olabilir. Yahut suyu çekilir bir daha da bulamazsın' dedi.

Derken onun serveti kuşatılıp yok edildi. Böylece, bağı uğruna yaptığı masraflardan ötürü ellerini ovuşturup kaldı. Bağın çardakları yere çökmüştü. 'Âh, keşke, Rabbime hiçbir ortak koşmamış olsaydım' diyordu." 

(Kehf: 37-42).