Ehl-i Beyt cennettekilerin en iyisidir-II

Sünni Suyûti'nin eserinden bir rivayet şöyledir:

İbn-i Abbas Resûlullah'ın (s.a.v.) şöyle buyurduğunu rivayet ediyor: "Allah-u Teâlâ halkı iki kısma taksim etti, Beni de onların en iyisinde kıldı. Nitekim şöyle buyuruyor: 'Ashab-ı Yemin, ne (kutludur o) Ashab-ı Yemin.' (Vâkıâ, 27) Yine buyuruyor ki: 'Ashab-ı Şimal, ne (mutsuzdurlar o) Ashab-ı Şimal.' (Vâkıâ, 41) Ben Ashab-ı Yemin'den ve onların en üstünüyüm. Daha sonra Allah-u Teâlâ onları üç gruba taksim etti ve Beni onların en üstünü kıldı.  Nitekim şöyle buyuruyor: 'İşte o Ashab-ı Meymene olanlar, ne (kutlu) Ashab-ı Meymene'dir. Ashab-ı Meş'eme olanlar da ne (mutsuz ve uğursuz) Ashab-ı Meş'eme'dir. Yarışıp öne geçenler de öne geçmiş öncülerdir.' (Vâkıa, 8-10). 

Ben öne geçmiş öncülerden ve onların en üstünüyüm. Daha sonra o üç kısmı kabilelere taksim etti ve Beni onların en iyisinde karar kıldı. Nitekim şöyle buyuruyor: 'Ey insanlar! Gerçekten biz sizi bir erkek ve dişiden yarattık ve birbirinizle tanışmanız için sizi halklar ve kabileler olarak kıldık. Hiç şüphesiz, Allah katında sizin en üstün (kerim) olanınız takvaca en ileride olanınızdır.' (Hucûrat, 13).

Ben Adem ve evlatlarının takvaca en ileride olanı ve onların en üstünüyüm. Ama bununla iftihar etmiyorum. Daha sonra o kabileleri ailelere taksim etti ve Beni en üstün ailede kıldı. Nitekim şöyle buyuruyor: 'Şüphesiz, Allah siz Ehl-i Beyt'ten kir ve çirkinliği gidermek ve sizi tertemiz kılmak istiyor.' (Ahzab, 33). Bu yüzden ben ve Ehl-i Beyt'im günah ve masumiyetten masumuz." (Ed-Durrü'l-Mensur, c.5, s.199).

Sünni Zemahşerî'nin eseri Keşşaf'dan;

"Bilin ki, kim Âl-i Muhammed'in (Ehl-i Beyt) sevgisi üzere (onların hâlleri ile hâllenerek) ölürse şehit olarak ölmüştür. Bilin ki kim Âl-i Muhammed'in sevgisi ile ölürse, günahları bağışlanmış olarak ölmüştür. Bilin ki kim, Âl-i Muhammed'in sevgisi üzere ölürse tevbe etmiş olarak ölmüştür. Bilin ki kim Âl-i Muhammed'in sevgisi üzere ölürse iman-ı kâmil bir mü'min olarak ölmüştür. Bilin ki kim, Âl-i Muhammed'in sevgisi üzere ölürse ölüm meleği, sonra da Nekir ve Münker onu cennetle müjdeler. Bilin ki kim Âl-i Muhammed'in sevgisi üzere ölürse, gelinin ko- casının evine uğurlandığı gibi o da cennete uğurlanır." (Zemahşerî, Keşşaf, c.4, s.220).