Gönül Dostları
12.02.2002 00:00:00
Muhammed Emin Erbîlî
Muhammed Emin Erbilî Hazretlerinin pekçok kerâmetleri görülmüştü. O bu hallerin ve kerâmetlerin kendisinden olamadığını, büyüklerin bereketiyle ve talebelerinin himmetiyle olduğunu söylerdi.
Bir defasında sohbetten ve Allah-u Teâlâ'nın ismini zikrettikten sonra talebeleriyle birlikte oturdu. Bir mikdar ekmek getirtti ve bir kenara koydu. Talebelerinden birine ekmekten arkadaşlarına vermesini söyleyince, orada bulunan herkese ikram etti. Ekmek az olmasına rağmen bütün talebelere yetti ve herkes doydu. Hatta dergâhına gelenlere ikrâm edildiği halde yine bitmedi. Sonra bâzı kimselerin hıyâneti sebebiyle ekmek kayboldu.
Muhammed Emin Erbilî Hazretleri, İslâm memleketlerinin kâfirlerin eline düşmemesi için çok dua ederdi. Mısır'da bulunduğu sırada sevdiklerinden birini ziyarete gitti. Fakat bu sırada üzüntülüydü. Ziyaretine girdiği kimse üzüntüsünün sebebini sordu. Muhammed Emin Erbilî buyurdu ki: "Edirne'nin küffâr eline düştüğü haberi sana ulaşmadı mı?" O kimse dedi ki: "Efendim ne yapalım elimizden ne gelir?" Muhammed Emin Efendi; "Allah-u Teala'ya dua edelim ve bu musîbetin İslâm memleketinden uzaklaşması için yalvaralım" buyurdu. Talebelerinin toplanmasını emretti. Allah-u Teala'nın ism-i şerifini çok andıktan sonra hep birlikte bu musîbetin gitmesi için duâ ettiler. Muhammed Emin Erbilî Hazretleri bir ara gözden kayboldu. Kısa bir müddet sonra sevinerek meclise geldi ve; "Allah-u Teala burada bulunanların duasını kabul buyurdu. Edirne şehrini Müslümanlara tekrar ihsan edecek" dedi. Söylediği gibi oldu. Bir müddet sonra Edirne'nin kurtulduğu haberi duyuldu.
Muhammed Emin Erbilî Hazretlerinin sevenlerinden sâlih bir kimse vardı. Bu kimsenin doğan çocukları yedi gün yaşadıktan sonra ölürdü. Son olarak bir çocuğu dünyaya geldi. Fakat çocuk yine hastalandı. O kimse Muhammed Emin Erbilî'ye ağlayarak gelip çocuğunun yaşaması için dua etmesini istedi. Muhammed Emin Hazretleri o kimseye; "Korkma, Allah-u Teala'nın izniyle senin çocuğun yaşayacak" buyurdu. Kendisinin küçük bir kızı vardı. Allah-u Teala'dan kendi kızını almasını ve o kimsenin çocuğunu yaşatmasını niyaz etti. Allah-u Teala onun duasını kabul buyurdu. Evine gittiği zaman kendi kızının öldüğünü gördü. O kimsenin çocuğu ise onun duası bereketiyle uzun müddet yaşadı.
Muhammed Emin Erbilî Hazretlerinin duası bereketiyle, pekçok hasta şifaya kavuşurdu. Bir gün imâmlık yaptığı mescide bir kimse gelerek kendisinin felç olduğunu, bütün doktorlara gittiği halde şifa bulamadığını bildirerek devâ için duâsını istedi. Bu hususta ısrar etti. Muhammed Emin Erbilî Hazretleri Allah-u Teala'ya bu kimsenin şifa bulması için üç gün üst üste dua etti. Üçüncü gün o kimse sanki hiç hasta olmamış gibi sıhhatli bir şekilde evine döndü.
Muhammed Emin Erbilî Hazretlerinin pekçok kerâmetleri görülmüştü. O bu hallerin ve kerâmetlerin kendisinden olamadığını, büyüklerin bereketiyle ve talebelerinin himmetiyle olduğunu söylerdi.
Bir defasında sohbetten ve Allah-u Teâlâ'nın ismini zikrettikten sonra talebeleriyle birlikte oturdu. Bir mikdar ekmek getirtti ve bir kenara koydu. Talebelerinden birine ekmekten arkadaşlarına vermesini söyleyince, orada bulunan herkese ikram etti. Ekmek az olmasına rağmen bütün talebelere yetti ve herkes doydu. Hatta dergâhına gelenlere ikrâm edildiği halde yine bitmedi. Sonra bâzı kimselerin hıyâneti sebebiyle ekmek kayboldu.
Muhammed Emin Erbilî Hazretleri, İslâm memleketlerinin kâfirlerin eline düşmemesi için çok dua ederdi. Mısır'da bulunduğu sırada sevdiklerinden birini ziyarete gitti. Fakat bu sırada üzüntülüydü. Ziyaretine girdiği kimse üzüntüsünün sebebini sordu. Muhammed Emin Erbilî buyurdu ki: "Edirne'nin küffâr eline düştüğü haberi sana ulaşmadı mı?" O kimse dedi ki: "Efendim ne yapalım elimizden ne gelir?" Muhammed Emin Efendi; "Allah-u Teala'ya dua edelim ve bu musîbetin İslâm memleketinden uzaklaşması için yalvaralım" buyurdu. Talebelerinin toplanmasını emretti. Allah-u Teala'nın ism-i şerifini çok andıktan sonra hep birlikte bu musîbetin gitmesi için duâ ettiler. Muhammed Emin Erbilî Hazretleri bir ara gözden kayboldu. Kısa bir müddet sonra sevinerek meclise geldi ve; "Allah-u Teala burada bulunanların duasını kabul buyurdu. Edirne şehrini Müslümanlara tekrar ihsan edecek" dedi. Söylediği gibi oldu. Bir müddet sonra Edirne'nin kurtulduğu haberi duyuldu.
Muhammed Emin Erbilî Hazretlerinin sevenlerinden sâlih bir kimse vardı. Bu kimsenin doğan çocukları yedi gün yaşadıktan sonra ölürdü. Son olarak bir çocuğu dünyaya geldi. Fakat çocuk yine hastalandı. O kimse Muhammed Emin Erbilî'ye ağlayarak gelip çocuğunun yaşaması için dua etmesini istedi. Muhammed Emin Hazretleri o kimseye; "Korkma, Allah-u Teala'nın izniyle senin çocuğun yaşayacak" buyurdu. Kendisinin küçük bir kızı vardı. Allah-u Teala'dan kendi kızını almasını ve o kimsenin çocuğunu yaşatmasını niyaz etti. Allah-u Teala onun duasını kabul buyurdu. Evine gittiği zaman kendi kızının öldüğünü gördü. O kimsenin çocuğu ise onun duası bereketiyle uzun müddet yaşadı.
Muhammed Emin Erbilî Hazretlerinin duası bereketiyle, pekçok hasta şifaya kavuşurdu. Bir gün imâmlık yaptığı mescide bir kimse gelerek kendisinin felç olduğunu, bütün doktorlara gittiği halde şifa bulamadığını bildirerek devâ için duâsını istedi. Bu hususta ısrar etti. Muhammed Emin Erbilî Hazretleri Allah-u Teala'ya bu kimsenin şifa bulması için üç gün üst üste dua etti. Üçüncü gün o kimse sanki hiç hasta olmamış gibi sıhhatli bir şekilde evine döndü.
