Görmeyene göstermek

Yazıma başlamadan önce büyük-küçük, kadın-erkek, fark etmeksizin, tüm İslam âleminin bayramını can u gönülden kutluyorum. Gönül isterdi ki, bayramı bayram gibi yaşayalım ama yine olmadı.Bayramın coşkusu, sevinci ve heyecanı bazı olayların üstünü örtemedi, yetmedi!Birçok insan çocukluğundaki bayramın tadını alamadığını eskiden bayramların daha neşeli ve güzel geçtiğini belirtmektedir. Aslında böyle söylenmesinin tek bir sebebi vardır; "BÜYÜMEK!" Çocuklukta farkına varamadığınız birçok şeyi büyüyünce görüyorsunuz. Görünce de olayları yorumlamanız değişiyor. Mesela, 10 yaşındaki bir çocuğa bayram yaklaşıyor dediğinizde; "Yaşasın! Yeni elbisemi giyeceğim, gezeceğim tozacağım, eğleneceğim?" diye cevap verirken, 75'lik bir dedeye sorulduğunda, "nerde o eski bayramlar" diyerek içleniyor.Bir de geçim sıkıntısı çeken aile babalarına kurban bayramı denildiğinde, aldıkları ilk algı, kurbanlık masrafı oluyor.Hal böyle iken, bayramı bayram tadında geçirmek çok zor, hatta imkansız bir hal alıyor.Gelelim madalyanın öbür tarafına? Ekonomik ve sosyal sorunları bir tarafa koyarak, madalyayı çeviriyorum.Fakat madalyayı çevirdiğim tarafındaki tablo, önceki tablodan daha acı!Çünkü bu tabloda masum insanların gözyaşı ve acısı var. Madalyanın bu tarafındaki yüzüne, bebeklerin kanları bulaşmış.Hunharca öldürülen insanların vebali ve âhı yankılanıyor!"Ben dindarım" deyip de, bu işkenceye destek verenlerin sahte yüzleri görünüyor. Dinci kisvesi altında, insanları dinsizleştiren zihniyetlerin, esaretine kapılmış, beynamazların tutum ve davranışları boy gösteriyor."Allahuekber" diyerek insanların kafasını kesen, derisini yüzen canavarların, sözüm ona cihadını seyrediyor İslam âlemi!İnsanın canını, malını ve namusunu ayaklar altına düşürenlerin camide ön saflarda yer alması bir şey ifade etmez.Kadını, erkeği, çocuğu, yaşlısı, genci, pazara çıkartılmış kurbanlık gibi, kesileceği günü bekliyor. Tek suçu var! "MÜSLÜMAN OLMAK."