Hacım! Hayırlı olsun yeni yol arkadaşlarınız da!..

Yeniden, yepyeni yol arkadaşlarınızla yol yürümeye karar verdiniz ve bunu tüm dünyaya ilan ettiniz de, aynı mahallede oturduğunuz şehit ailelerinin, şehit annelerinin yüzlerine nasıl bakacaksınız?

Komşu mahalleden her Cuma günü, tekerlekli sandalyede bir yakınının yardımı ile camiye gelen ayakları kesik ve gözleri ağma Güneydoğu Gazisi ile namazın ardından nasıl musafaha edeceksiniz ve nasıl 'Allah Kabul etsin' diyeceksiniz?

O kör-kötürüm Güneydoğu gazisinin de dönüp; 'hacım, sizin de yeni yol arkadaşlığınız ve arkadaşlarınız hayırlı olsun' derse cevabınız ne olacaktır, nasıl olacaktır?

Hacım! Yeni yol arkadaşı ilan ettiğiniz malum güruh tarafından yaklaşık yarım asır evvel şehit edilen vatan evlatlarının torunları bugün, ilkokul ve ortaokul sıralarında, sınıflarında aynı havayı teneffüs ediyorlar ve dedelerinin hangi savaşta şehit olduklarını sorup sual ediyorlar.

Şehitlerin bizzat kendi çocukları ise ya üniversite mezunu oldular ya da o sıralarda okumaktadırlar ki meseleyi kökten kavramış durumdalar.

Bu çocukların dedelerini ve babalarını şehit edenler hangi düşman sürüleri?

Birinci Dünya Savaşı değil, ikincisi değil, milli mücadele yıllarına da tarih itibariyle denk düşmüyor, peki bu çocukların dedeleri nerede, ne zaman ve hangi gaddar düşmanlar tarafından şehit edilmişlerdi?

Bu çocuklar, dedelerini şehit eden eli kanlı teröristleri sizlerin yeni yol arkadaşları ilan ettiğinizi öğrenirlerse, peki bu çocukların yüzlerine nasıl bakacaksınız?

Hacım! Başında sarığın mı ar, şapkan mı var her ne varsa onu önüne koy ve düşün, derin derin tefekkür et ki, çeyrek asırdan beri sorgusuz-sualsiz alkışladığın yol arkadaşların, partidaşların, ahir ömründe seni kimlerle yol arkadaşlığına mecbur ve mahkûm ettiler ve sen hâlâ onları alkışlamaya devam ediyorsun…

Bütün bunların yanı sıra, yukarıdan beri zikrettiğimiz o aziz şehit ve gazilerle ruberu, yani yüz yüze geleceğiniz o büyük gün, o Mahkeme-i Kübra var…