Hayat döndü ateş topuna

Tutana ve tutunana aşk olsun, dokunan varsa beri gelsin.

Yaklaşanı cayır cayır yakıyor.

Fiyatlar el yakıyor, kasa yakıyor, kese yakıyor, mutfak yakıyor, daha da önemlisi yürek yakıyor.

Ülkenin parası eriyor, kaynakları eriyor, bugüne kadar devletin ve milletin yaptığı birikimler güneş görmüş kar yığını gibi eriyor.

Asgari ücretin elli katı, altmış katı maaş alan iktidar çevrelerinden bol bol öğüt-nasihatler dinliyoruz, biri çıkıp; 'iki kilo et alıyorsak yarım kilo alalım' diyor, domatesi tane işi almayı öğütleyenler mi ararsınız, porsiyonları küçültmeyi tavsiye edenler mi sorarsınız, soğan-ekmek önerenler mi?..

Göz göre göre, seksen şu kadar milyon insanın gözüne baka baka; 'benzin istasyonlarındaki kuyruklar araba fazlalığındandır, gün aşırı gelmekte olan zamlarla ilgisi yoktur' şeklindeki Nobel ödülüne aday tespitlerde bulunan vekiller mi ararsınız?

Hayat döndü ateş topuna fakat, hayatı ateş topuna döndürenler, mevcut yakıcı ortama gidişin yıllardır taşlarını döşeyenler gayet pişkin, gayet rahat ve oldukça umursamaz tavırlar sergiliyorlar.

Milleti 'ekonomik kurtuluş savaşına' davet edenler, kendi konforlarından, lüks hayatlarından, diz boyu israflarından zerre kadar taviz vermiyorlar.

Hem hayatı gerçekten bir ateş topuna döndürüyorlar, hem ekonomiyi, 'ekonomik kurtuluş savaşı' verecek kadar felakete sürüklüyorlar hem de ilan ettikleri mücadele için kıllarını dahi kıpırdatmıyorlar.

Halka soğan-ekmek yemeği tavsiye edenler, domatesi kilo ile değil de tane ile almayı öğütleyenler, gram hesabı et almayı önerenler, Milletin Meclisinde 'çoklu maaşa son verilsin' teklifini oy birliği ile reddediyorlar.

Zerre kadar insaf, zerre kadar vicdan sahibi olmak; 'arkadaşlar gerçekten işsizliğin had safhada olduğu, yoksulluğun tüm ülkeyi sarıp sarmaladığı bu ortamda, üç maaş, beş maaş almak ne demek, böyle saçmalık olur mu?' demeyi gerektirmez miydi?

Gerçekten hayat bir ateş topuna dönmüş, bu ateşe, bu yangına sebep olanlar da ayan-beyan ortada ama yangını söndürmek, birazcık dindirmek için bir kova su dökme zahmetine bile katlanmıyorlar, rahatlarını asla bozmuyorlar.

Hal böyle böyle iken ve durum vaziyet de bu iken, kim inanır sizin 'ekonomik kurtuluş savaşı' ilanınıza ve kim nasıl iştirak eder böyle bir mücadeleye?