Hz. Hasan hakkındaki hadisler-IV

(dünden devam…)

"Peygamberimiz kızı Fâtıma'ya, "Oğullarımı yanıma çağır" der ve yanına geldiklerinde onları koklar ve bağrına basardı." (Hakim, el-Müstedrek, c. 3, s. 166).

Resûlullah buyurdu ki: "Eğer akıl, insan şekline girmek isteseydi muhakkak Hasan'ın şeklinde görünürdü." (Feraidü's-Simtayn, c.2, s.68).

İmam Hasan Hz. Ali'nin şehadetinden sonra minberde konuşurken Azd kabilesine mensup bir kişi bağırarak şunları söyledi: "Resûlullah'ın Hasan b. Ali'yi yanına oturtup şöyle buyurduğunu duydum: 'Beni seven herkes Hasan'ı da sevmelidir.' Bunu duyanlar duymayanlara iletsinler. Eğer Resulüllah'ın emri olmasaydı bunu kimseye söylemezdim." (et-Tarihu'l Kebir, Buhari, c.3, s.428; Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.5, s.366; Müstedrek-i Hakim, c.3, s.173; Ayrc. Bkz. Tabakat-ı İbn-i Sa'd).

Vakıdî şöyle yazar: "Resûlullah Sakif için zimme antlaşması yaptı. Bu ahidnameyi Hâlid b. Said yazdı. Allah'ın selamı her ikisinin üzerine olsun, Hasan'la Hüseyin de şahit olarak kaydedildiler." (İbn Sa'd, Tabakat'ül Kübra, c.1, s.33).

İmam Hasan'ın Resûlullah katındaki değeri o kadar fazlaydı ki yaşça çok küçük olmasına rağmen Allah Resulü onu şahit olarak tutmuştu. Tirmizî ise kendi Sünen'in de Ümmü Seleme'den şöyle rivayet ediyor: "Resûlullah, abasını Hasan, Hüseyin, Ali ve Fâtıma'nın üzerine örterek buyurdu ki; "Allah'ım, bunlar Benim Ehl-i Beyt'im ve yakın akrabalarımdır. Onlardan her türlü kötülüğü gider ve onları tertemiz kıl."

Ümmü Seleme diyor ki: "Ben de onlardan mıyım ya Resûlallah?" diye sordum. Resûlullah, "Sen hayır üzeresin" buyurdu. (Sünen-i Tirmizî, c.5, s.351, Kitab-u Tefsir, c.5 s.663, Kitabü'l-Menakıb, s.669).

Bir başka rivayette Resûlullah şöyle buyurdu: "Ben güneş gibiyim, Ali ay ve Ehl-i Beyt'im yıldızlar gibi. Onlardan hangisine uyarsanız hidayet bulursunuz." (Evâli'l-Liâli, c.4, s.86).

Süleym b. Kays şöyle rivayet etmiştir: "Emirü'l-Mü'minin Ali oğlu Hasan'a vasiyet ettiği sırada yanındaydım. Ali şöyle dedi: "Ey oğlum! Resulüllah bana, imamlığı sana vasiyet etmemi, kitaplarımı ve silahlarımı sana vermemi emretti. Ayrıca bana, senin de ölmek üzere olduğun zaman, bunları kardeşin Hüseyin'e vermeni tavsiye etmemi emretti." (Kuleyni, el-Kafi, c.1, s.549)."