İnsafı tüketen toplumlar

Bu yoksulluk hiç birine benzemez.

Para pul yoksulluğu, gün gelir yerine gelir.

Toprak mahsullerindeki eksiklikler, kıtlığa varan tükenmeler, gün olur, bol bol olur, bereket hâsıl olur da depolar dolar taşar.

Dereler, çaylar kurusa ve sular suyunu çekse de, gün olur rüzgârlar bulutları sürer, nice ölü toprakları yeşerten yağışlar sökün eder göklerden.

Yağmurun yağışın bereketiyle topraklar filiz verir, ağaçlar çiçeğe durur, tomurcuklar meyveye döner, nar taneleri eşi-benzeri görülmemiş usta tarafından ustalıkla iç duvarlara dizilir, hem de şekeri, şerbeti ve elvan elvan nar kırmızısına boyanarak.

Peki, insaf tükenmişse fertlerde, insaf tükenmişse cemiyetlerde ve toplumlarda bu yoksulluk hangi kaynakla giderilir, hangi rüzgârla ve hangi yağmurla yeşertilebilir?

Bu yoksulluk hiç bir yoksulluğa benzemez.

İnsaf tükenirse bir toplumda, ardından merhamet depoları erimeye başlar, idrak duvarları yıkılmaya ve iz'an fidanları kurumaya başlar.

Son on yıllarda yaşadığımız, halen yaşamakta olduğumuz nice yoksullukların tam ortasından geçiyoruz ama, günden güne daha iyi anlıyoruz ki insaf yoksulluğu hiç birine benzemezmiş.

İnsaf ile yollarını ayıran fertler, yanlarında adaletten söz edilmesine bile tahammül edemez hale geliyorlar.

İnsafını tüketmiş toplumlar, haktan hukuktan asla hazzetmezler, ellerinden gelse bu kelime ve kavramları sözlüklerden silmek isterler.

İnsafsızlık bir fert için, bir toplum için sonu belli olmayan felaketlerin başlangıcıdır.

Bu yoksulluk hiç birine benzemez.

"Arkalarında cılız çocuklar bıraktıkları takdirde, bundan endişe edecek olanlar, haksızlık yapmaktan korksunlar; dürüst söz söylesinler.

Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler, karınlarına ancak ateş tıkınmış olurlar, zaten onlar çılgın aleve atılacaklardır." (Nisa:9-10)

"Sizden biri arzu eder mi ki, hurma ve üzüm bağları bulunan ve içinden ırmaklar akan, ayrıca içinde meyvenin her çeşidi bulunan bir bahçesi olsun da tam kendisine ihtiyarlık çöküp, küçük ve güçsüz çocuklarının bulunduğu bir anda ateşli bir kasırga kopsun ve bahçesini kasıp kavursun? İşte Allah düşünesiniz diye size böylece delilerini açıklıyor." (Bakara:266)