Kalabalıkların acziyeti

Etrafımız o kadar kuru kalabalıklarla dolu ki. Hedefi, gayesi, ideali olmayan boş insanlar. Maalesef güzel ülkemin görüntüsü bu. Gerek akraba gerek komşu, eş, dost büyük çoğunluk böyle. Bir istikrarsızlık aldı başını gidiyor.Konuyu iki yönlü ele almak istiyorum. Hem dini, hem de milli yönden. Adı dindar olan insanların içler acısı halleri var. İslam diye uydurma menkıbeleri anlatan mı dersiniz, ülke uçurumun kenarındayken dünyadan bihaber insanları lider, öncü kabul edip peşlerine takılanları mı dersiniz. Ya da İslam'ın içini boşaltıp batıya yanaşmak için İslam dışı kanunları çıkaranları ve bunları İslam dininin öncüleridir diye pazarlamak isteyenler mi dersiniz. Anlamak mümkün değil. İnanın acınası halleri var fakat acımak gelmiyor içimden kızıyor kızıyorum. Hazmedemiyorum aynı toplumda yaşadığım insanların gudubet hallerine. Artık diyorum ki; bunlarla bizim inancımız aynı olmasa gerek. Onlar bâtılın ve kuru kalabalıkların peşinden gidiyor, biz ilmin, irfanın, hakikatin peşinden gidiyoruz.Biz kendi malımız olan yeraltı ve yerüstü kaynaklarımız bizimdir, satılamaz diyoruz, onlar ne olacak canım diyor.Biz Müslümanlar kardeştir diyoruz, onlar aksini iddia ediyor.Biz Müslümanlar öldürülemez diyoruz, onlar öldürene dua ediyor.Hayır, hayır onlarla yolumuz bir değil bu aşikâr. Onlar Büyük Ortadoğu Projesi çizgisinde ömür tüketiyor. Direkt veya dolaylı bu projenin bedava figüranı bunlar.Anlamıyorum ki imanları mı zayıf? Var bir sorun, eğer olmasa idi bizimle birlikte olurlardı. Hakkı anlatan, bâtıldan uzak duran, "dinim, vatanım, milletim" diyen Ehl-i Beyt sevdalılarının yanında olurlardı.Bir de utanmadan akıl vermeye kalkıyorlar. Kuzum sizin aklınız olsa imanınız tam olurdu. Artık acımıyorum çok kızıyorum.Karanlıktan çıkıp ışığı görmenizi diliyorum Rabbimden. Kader-i İlahi aynı gemideyiz. Siz sarhoş kaptanlarla gemiyi karaya oturtacaksınız, kılavuzunuz da, kaptanınız da sorunlu.Ne diyelim, Allah encamımızı hayreylesin.