Kantar ayarsız olunca

Kantar ayarsız olunca, kantar bozuk olunca bu durumun ilk sonucu, kantarın yanlış tartması olacaktır.

Yanlış tartan kantarın başında bir satıcı bir de alıcı olacağına göre, bir aldanan bir de aldatan, bir hak yiyen, bir de hakkı yenilen olması elbette kaçınılmazdır.

Haktan-hukuktan, hele hele kul hakkından korkan bir satıcının bozuk kantarla, ayarı ile oynanmış kantarla satış yapması elbette düşünülemez.

Söz konusu tartı, terazi, kantar ve tartmak olunca, kulaklara küpe olması gereken şu iki mısrayı hatırlamamak eksiklik olur:

"Ayarı ile oynadığın kantar

Gün gelir elbet seni de tartar."

Bugün satıcısın, işlerin de iyi, depoların mal dolu ve aklınca ayarı ile oynadığın kantarla daha çok, daha daha çok kazanıyorsun.

Elbette bu işin bir de yarını var, senin sürekli satan, sürekli tartan tarafta olacağına dair bir garantin mi var?

"Çünkü onlar yeryüzünde kibirlendiler ve kötü tuzaklar kurdular. Hâlbuki kişi, kazdığı kuyuya kendi düşer. Onlar öncekilere uygulanan yasayı mı bekliyorlar? Allah'ın yasasında asla bir değişme bulamazsın. Allah'ın yasasında bir başkalaşma da bulamazsın."(Fatır: 43)

Bir rüzgâr eser, bir kasırga kopar, bir tusunami olur ve günün birinde takımın-tezgâhın tarumar olur ve bir bakarsın ki, kendini alıcı tarafta bulmuşsun.

"Onlara, şu iki adamı misal olarak anlat: Biz bunlardan birine her türlü üzümden iki bağ vermişiz, her ikisinin etrafını hurmalarla donatmışız, aralarında da bir ekinlik yapmışız."

"İki bağın ikisi de yemişlerini vermiş, hiçbir şey noksan bırakmamış, ikisinin ortasından bir de nehir akıtmışız."

"İki bağın sahibinin ayrıca başka geliri vardı. Bundan dolayı bu adam arkadaşıyla münakaşa ederken: "Ben malca senden daha zengin ve insan sayısı bakımından da senden daha güçlü ve üstünüm" dedi."

"Ve bağına girdi, kendine yazık ediyordu, dedi: ebedâ zannetmem ki bu helâk olsun ve…"

"Kendisiyle konuştuğu arkadaşı ona: "Seni topraktan, sonra nutfeden yaratanı, sonunda da seni insan kılığına koyanı mı inkar ediyorsun? İşte O benim Rabbim olan Allah'tır. Rabbime kimseyi ortak koşmam. Bahçene girdiğin zaman, her ne kadar beni kendinden mal ve nüfus bakımından daha az buluyorsan da: "Maşallah! Kuvvet ancak Allah'a mahsustur!" demen gerekmez mi? Rabbim, senin bahçenden daha iyisini bana verebilir ve seninkinin üzerine gökten bir felaket gönderir de bahçen yerle bir olabilir. Yahut suyu çekilir bir daha da bulamazsın" dedi."

"Nitekim, ürünleri yok edildi; bağın altüst olmuş çardakları karşısında, sarf ettiği emeğe içi yanarak ellerini oğuşturup "Keşke Rabbime kimseyi ortak koşmasaydım" diyordu."

"Ona, Allah'tan başka yardım edebilecek adamları da yoktu, kendi kendini de kurtaramadı."

"İşte burada kudret ve hâkimiyet, varlığı gerçek olan Allah'ındır. Mükâfatlandırma bakımından hayırlı olan da, sonuçlandırma yönünden hayırlı olan da O'dur."(Kehf: 32-44)