Antalya'nın turizmle anılan gözbebeği Kaş, aslında yüzeyinin altında devasa bir tarım ekonomisi barındırıyor. Sahil şeridinde Akdeniz'in sıcaklığıyla erkenci sebzecilik yapılırken, yüksek kesimlerdeki yaylalar Türkiye'nin en kaliteli meyvelerine ev sahipliği yapıyor.

Kaş tarımı "Sahil" ve "Yayla" olmak üzere iki ana kola ayrılır. İlçenin en büyük kozu, Türkiye'nin domates ihtiyacının ciddi bir kısmını karşılamasıdır.



Sahil Bölgesi: Örtü Altı Tarım

Kınık, Ova ve Yeşilköy gibi bölgeler Türkiye'nin en modern sera üslerinden biridir.

Domates: İlçenin amiral gemisidir. Yıllık üretim 300 bin tonun üzerindedir.

Biber & Patlıcan: Domatesi takip eden en stratejik ihraç ürünleridir.

Zeytin: Özellikle sahil ve yamaçlarda yağlık ve sofralık zeytin üretimi geleneksel bir değerdir.



Yayla Bölgesi: Gömbe ve Aklar

Denizden 1000-1200 metre yükseklikteki yaylalarda iklim tamamen değişir:

Elma: Gömbe Yaylası, "Gömbe Elması" ile ünlüdür. Türkiye'deki en kaliteli ve dayanıklı elmalar burada yetişir.

Ceviz ve Nar: Yayla bölgelerinin diğer önemli gelir kaynaklarıdır.

Hububat: Arpa, buğday ve nohut kıraç arazilerin temel ürünleridir.



Çiftçilerin Yaşadığı Temel Sorunlar

2025 ve 2026 yıllarında Kaşlı üreticiler, tarımı sürdürülebilir kılmak için büyük bir mücadele veriyor. Öne çıkan başlıca sorunlar şunlardır:

İklim Krizi ve Doğal Afetler: Son yıllarda artan hortum, şiddetli fırtına ve dolu olayları seralarda milyonlarca liralık hasara yol açıyor. Özellikle Ocak 2026'daki fırtınalar bölgeyi derinden etkiledi.

Yüksek Girdi Maliyetleri: Mazot, gübre, ilaç ve elektrik fiyatlarındaki artış, üretim maliyetlerini satış fiyatlarının üzerine çıkarma riskini taşıyor.



Sulama ve Su Sorunu: Yeraltı sularının çekilmesi ve kuraklık riski, özellikle yayla tarımında sulama altyapısının modernizasyonunu zorunlu kılıyor.

Pazarlama ve İhracat Engelleri: Kalıntı (pestisit) sorunları nedeniyle ihracattan dönen ürünler ve aracıların kâr marjı, üreticinin eline geçen parayı azaltıyor.