Kelime-i Tevhide devam
17.03.2007 00:00:00
Peygamber Efendimiz (sav); samimiyetle inanarak Lailahe illallah diyen bir mümini cennet ile müjdelemiştir.
Ebû Hüreyre radıyallahu anh şöyle dedi:- Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in etrafında, Ebû Bekir ve Ömer radıyallâhu anhümâ'nın da bulunduğu bir grup insanla oturuyorduk. Bir ara Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem aramızdan kalkıp gitti. Uzunca bir süre dönmeyince, başına kötü bir iş gelmesinden korktuk ve telaşla yerimizden kalktık. Bu endişeyi ilk duyan bendim. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i araya araya ensardan Neccâr oğullarına ait bir bahçeye geldim. Giriş kapısını arayarak bahçenin etrafını dolandım; fakat bir kapı bulamadım. Bahçenin dışındaki bir kuyudan içeriye su veren küçük bir ark gördüm ve oradan büzülerek Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına girdim. - "Ebû Hüreyre! Sen misin?" diye sordu. - Evet, yâ Resûlallah! dedim. - "Ne haber?" dedi. - Aramızda otururken kalkıp gittin; geri dönmediğini görünce, sana bir kötülük yapılmasından korkup telaşlandık. İlk endişe duyan da ben oldum. Kalkıp bu bahçeye geldim ve tilki gibi iki büklüm içeri girdim. Diğerleri de arkadan geliyor, dedim. Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem:- "Ebû Hüreyre!" diye seslendikten sonra ayakkabılarını çıkarıp verdi ve şunları söyledi:"Şu ayakkabılarımı alıp geri dön. Bu duvarın arkasında, gönülden inanarak "Lâ ilâhe illallah" diyen kime rastlarsan, onu cennetle müjdele!"(Müslim, Îmân 52).
Ebû Hüreyre radıyallahu anh şöyle dedi:- Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in etrafında, Ebû Bekir ve Ömer radıyallâhu anhümâ'nın da bulunduğu bir grup insanla oturuyorduk. Bir ara Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem aramızdan kalkıp gitti. Uzunca bir süre dönmeyince, başına kötü bir iş gelmesinden korktuk ve telaşla yerimizden kalktık. Bu endişeyi ilk duyan bendim. Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'i araya araya ensardan Neccâr oğullarına ait bir bahçeye geldim. Giriş kapısını arayarak bahçenin etrafını dolandım; fakat bir kapı bulamadım. Bahçenin dışındaki bir kuyudan içeriye su veren küçük bir ark gördüm ve oradan büzülerek Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına girdim. - "Ebû Hüreyre! Sen misin?" diye sordu. - Evet, yâ Resûlallah! dedim. - "Ne haber?" dedi. - Aramızda otururken kalkıp gittin; geri dönmediğini görünce, sana bir kötülük yapılmasından korkup telaşlandık. İlk endişe duyan da ben oldum. Kalkıp bu bahçeye geldim ve tilki gibi iki büklüm içeri girdim. Diğerleri de arkadan geliyor, dedim. Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem:- "Ebû Hüreyre!" diye seslendikten sonra ayakkabılarını çıkarıp verdi ve şunları söyledi:"Şu ayakkabılarımı alıp geri dön. Bu duvarın arkasında, gönülden inanarak "Lâ ilâhe illallah" diyen kime rastlarsan, onu cennetle müjdele!"(Müslim, Îmân 52).
Yorumlar
Yorum bulunmuyor.
